Αδύνατο Σημείο

Αδύνατο Σημείο - Σύρος -  Ερμούπολη - σχολιάζει ο Αντώνης Μοσχούτης
σχολιάζει ο Αντώνης Μοσχούτης
 
Όταν το θέμα συζήτησης είναι τα «αδύνατα σημεία», καθένας μας αντιλαμβάνεται το θέμα διαφορετικά. Ο Τζουάννες, για να σου φέρω παράδειγμα, μόλις του έκανα κουβέντα για δαύτα, άρχισε να μου τραγουδάει το ....αξιαγάπητο εκείνο άσμα της αοιδού Σαμίου «Μη με ρωτάς τι μου αρέσει πιο πολύ, μη με ρωτάς αφού τα γούστα μου τα ξέρεις. Μη με ρωτάς που θα μου δώσεις το φιλί, αφού τα’ αδύνατο σημείο μου το ξέρεις». Προφανώς, ο νους του πήγε σε ερωτογενή σημεία του ανθρωπίνου σώματος.
 
Δεν τον παρεξηγώ, εκεί ήταν η έγνοια του, εκεί πήγε ο νους του.
Έχεις δει το έργο «300»;;; Δεν αναφέρομαι σε Βουλή και παρομοίου είδους μαζώξεις. Για την κινηματογραφική ταινία μιλάω. Εκείνη ντε που ο Λεωνίδας μας και οι τριακόσιοι του ...κοντάριαζαν ένα μιλιούνι Πέρσες, χώρια τους ελέφαντες, τους ρινόκερους, τους αθανάτους, τους μάγους και δεν συμμαζεύεται. Εκείνη ντε με τον Τζέραντ Μπάτλερ ως Λεωνίδα και τα λοιπά αρσενικά δασύτριχα στο πρόσωπο και στα κορμιά αποτριχωμένοι.
 
Ξέρεις προσωπικά για την αφεντιά μου ποια ήταν η κορυφαία της σκηνή.  Εκείνη που ο Λεωνίδας συνάντησε τον Εφιάλτη. Εκείνον τον δύσμορφο Σπαρτιάτη που του ζήτησε την άδεια να συμμετέχει και αυτός στη μάχη. Ο Λεο νοιώθει συμπάθεια για τον Εφιάλτη αλλά δεν δέχεται την πρόταση του λόγω του ότι ο Εφιάλτης δεν μπορεί να σηκώσει ψηλά την ασπίδα του, κάτι που θα κινδύνευε να διασπάσει τη συνοχή της Σπαρτιατικής Φάλαγγας. Κοντολογίς, ο Εφιάλτης, αν και ήθελε να αγωνιστεί σε μια μάχη χαμένη με βέβαιο θάνατο, η συμμετοχή του ήταν απαγορευτική μιας και θα αποτελούσε το αδύνατο σημείο σε έναν στρατό, που θα έδινε έναν αγώνα που δεν επέτρεπε αδύνατα σημεία.
 
Σήμερα, οι μάχες, οι αγώνες, οι πόλεμοι με τον τρόπο που διεξάγονται, επιτρέπουν τη συμμετοχή ατόμων με προβλήματα τέτοιους είδους. Σωματικά ή κινητικά μιας και γίνονται με το μυαλό πλέον, την τεχνολογία και όχι με το σώμα. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και σήμερα, αυτό που προσπαθεί να εντοπίσει κάθε πλευρά είναι το αδύναμο σημείο του αντιπάλου της και σ’ αυτό ακριβώς το σημείο επικεντρώνεται και ρίχνει το βάρος της επίθεσής της.
 
Το περίεργο με τη χώρα μας είναι πώς είναι δυνατόν ένας τόπος με τόσα δυνατά σημεία, να έχει συνάμα τόσα αδύνατα σημεία. Είναι αδιανόητο τόσοι άνθρωποι να θέλουν το ίδιο πράγμα, να έχουν τον ίδιο σκοπό, τον ίδιο στόχο, μα o τρόπος που ο καθένας τους θεωρεί ότι μπορεί να επιτευχθεί να είναι τόσο μα τόσο διαφορετικός, ώστε τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούνται να φτάνουν σε σημείο εξόντωσης του αντιπάλου, που δεν είναι ο αντίπαλος, ο πραγματικός εχθρός.
 
Αυτές οι συμπεριφορές όχι μόνο αποδυναμώνουν τα εναπομείναντα δυνατά σημεία, αλλά ενδυναμώνουν συνάμα τα υφιστάμενα αδύνατα.
Φιλοδοξίες, ατομικισμός, σκελετοί σε ντουλάπες πολιτικών πρώτης γραμμής δεν επιτρέπουν την ύπαρξη ελπίδας της διεξόδου από το αδιέξοδο. Η έλλειψη συνοχής, μιας συμπαγούς άμυνας απέναντι στις συνεχείς και αδιάκοπες επιθέσεις κάθε είδους, δημιουργούν μέρα με την μέρα ολοένα και περισσότερα αδύνατα σημεία, με συνέπεια το εναπομείναν δίχτυ προστασίας να κουρελιάζεται. Το όλοι εναντίον όλων είναι πλέον καθημερινότητα και τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής ορατά.
 
Είναι φυσικό και επόμενο σε κάθε αντίπαλο, άρπαγα, εχθρό που αντιλαμβάνεται, διαπιστώνει την ύπαρξη τόσων αδύνατων σημείων, όχι μόνο να ανοίγει η όρεξη, αλλά να του αυξάνεται και η επιθετικότητα.
Δυστυχώς, οι ασπίδες πέφτουν η μια πίσω από την άλλη. Η υγεία των πολιτών τούτης της χώρας έχει δεχθεί ισχυρά πλήγματα, το ίδιο και η παιδεία της. Τα αδύνατα σημεία μας πληθαίνουν υψώστε ασπίδες όχι για να προστατεύσετε τους εαυτούς σας, μα τους αδύναμους και το μέλλον της φυλής μας, τα παιδιά μας.   
 
Δεν πρέπει να λησμονούμε πως σ’ αυτή τη μάχη που δεν γίνεται με σώματα αλλά με μυαλά δεν επιτρέπεται κατέβασμα ασπίδας ούτε η ανημποριά σηκώματός τους να οδηγεί σε επιλογές σαν εκείνου του Εφιάλτη. Την προδοσία, αρκεί να είναι με τον νικητή.