«Αθηναϊκού τύπου θέαμα»

«Αθηναϊκού τύπου θέαμα» - Σύρος - Η  Αλκμήνη Ψιλοπούλου αναλύει το ζήτημα της πιάτσας των ταξί

Η  Αλκμήνη Ψιλοπούλου αναλύει το ζήτημα της πιάτσας των ταξί

 
Ομηρικό ζήτημα έχει καταντήσει το θέμα του προσδιορισμού της πιάτσας των ταξί, όχι στην Ομόνοια των Αθηνών, αλλά στη μικρή Ερμούπολη της Σύρου. Ακροβάτες έχουν γίνει οι οδηγοί όλων των οχημάτων, από τα ΙΧ και τα δίκυκλα, μέχρι τα λεωφορεία-μίνι μπάς, τα οποία είναι δημόσια και κοινής ωφελείας. Οδηγοί και πεζοί κάνουμε διάφορα ζίκ-ζακ στην κάποτε πανέμορφη-και σήμερα παρηκμασμένη- Πλατεία Μιαούλη-στην προσπάθειά μας να αποφύγουμε ο ένας τον άλλον, και είναι θαύμα, ίσως λόγω απόκτησης ταχυδακτυλουργικών ικανοτήτων, το ότι δεν έχει σημειωθεί κάποιο σοβαρό ατύχημα στους δρόμους που περνούν γύρω από την περίκλειστη ταλαίπωρη πλατεία.
 
Και όχι μόνον. Στα στενά του ιστορικού κέντρου, δίνονται μάχες μεταξύ μεγάλων και μικρών τροχοφόρων, για την κυκλοφορία που έχει πάθει έμφραγμα. Μανούβρες, κόλπα, όπισθεν, πίσω, μπρος, να ψάχνεις να βρεις πεζοδρόμιο, να πηγαίνεις πλάτη-πλάτη προς τον Άγιο Νικόλαο και τα Βαπόρια, μη σε πάρει μαζί του κανένα μηχανοκίνητο, ψάξε βρες θέση να παρκάρεις, ψάξε βρες πεζοδρόμιο να περπατήσεις, σκέτη ταλαιπωρία, βασανιστήριο η βόλτα στο ιστορικό κέντρο της Ερμούπολης…
 
Ήταν που ήταν πρόβλημα η κυκλοφορία των ΙΧ και των μίνι μπάς γύρω από την πλατεία Μιαούλη, εδώ κι ενάμιση χρόνο προστέθηκε και η πιάτσα των ταξί που έχει κάνει το δρόμο διάδρομο. Φταίει η ανάπλαση που προσδιόρισε  η νέα πιάτσα των ταξί να είναι έξω από τη Eurobank, κάτι που δεν βολεύει τους ταξιτζήδες, οι οποίοι θέλουν, σώνει και ντε, η πιάτσα τους να βρίσκεται πάνω στην πλατεία. Με ποια λογική, δεν έχουμε καταλάβει. Μέχρι και η Περιφέρεια ανακατεύτηκε στο φλέγον αυτό θέμα, λες και δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει, παρά να ασχολείται με την κατά τα άλλα συμπαθή τάξη των ταξιτζήδων, με τα ταξί τους παραταγμένα και ακίνητα-λόγω αναδουλειάς;- απέναντι από τον ΟΤΕ.
 
Κάνουν προτάσεις επί προτάσεων ο Δήμος, το Λιμεναρχείο, κάνουν αντιπροτάσεις οι ταξιτζήδες, άκρη δεν βγαίνει. Φυσικό, αφού αυτή η έρμη πόλη, η Ερμούπολη, κατασκευάστηκε σε άλλες εποχές-εξ ου και κηρύχθηκε ιστορικό το κέντρο της-όπου δεν κυκλοφορούσαν τροχοφόρα παρά μόνον άμαξες με άλογα. Βέβαια δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγυρίσουμε σε εκείνες τις εποχές, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, αλλά σε όλα τα ιστορικά κέντρα του κόσμου, όπως έχουμε επανειλημμένα επισημάνει, απαγορεύεται η κυκλοφορία οχημάτων πάσης φύσεως. Πώς το κάνουν αυτό άλλες πρωτεύουσες, όπως η Ρώμη, πολύ μεγαλύτερες από την Ερμούπολη; Η απάντηση είναι  απλή. Πολεοδομικός σχεδιασμός, νόμοι που δεν γίνονται για να παραβιάζονται, αποφάσεις αμετάκλητες των δημοτικών και κρατικών αρχών από όλους σεβαστές, αδιανόητο να αμφισβητηθούν από τους κατοίκους οι οποίοι απολαμβάνουν τα οφέλη των ξένοιαστων πεζών κάνοντας βόλτες με τα ποδαράκια τους στο κέντρο της ιστορικής πόλης, όπως παλιά. Εδώ όμως είναι όλα πολύ δύσκολα, σχεδόν ακατόρθωτο να παρθούν οι αποφάσεις της κοινής λογικής, που λέει ότι μια πόλη σαν την Ερμούπολη δεν αντέχει τέτοιο κυκλοφοριακό φόρτο και κάποια στιγμή θα καταρρεύσει μαζί με τα παλιά αρχοντικά που την περιβάλλουν, λόγω των κακομαθημένων παιδιών που ζουν σ’ αυτήν-κατοίκων, ταξιτζήδων, εμπόρων κλπ.
Το κυκλοφοριακό κομφούζιο επεκτείνεται και πέρα από την περίμετρο της Πλατείας. Εξαπλώνεται έξω από το Θέατρο Απόλλων, όπου πρόσφατα είδαμε ένα θέαμα που μας θύμισε Πατησίων και Κυψέλη, με ΙΧ να κάνουν μανούβρες προκειμένου να περάσουν τα ταξί, μερικά από τα οποία είχαν σταματήσει έξω από το Θέατρο για να παραλάβουν κάποιους πελάτες, οι πεζοί να τρέχουν σαν τα κοτόπουλα για να μην τους πατήσει κανένα όχημα, κόλαση.
 
Πρόσφατα είχαμε και την κατολίσθηση στου Βούρλη στα Βαπόρια, προφανώς όχι μόνον λόγω των βροχών που δεν είναι καινά δαιμόνια αλλά πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν, αλλά λόγω κυκλοφοριακού φόρτου των τελευταίων δεκαετιών.
Ο ξένος τουρίστας που θέλουμε να έρθει στην Ερμούπολη και να ακουμπήσει τα ευρουλάκια του, θα ξεραθεί στα γέλια αντικρίζοντας αυτό το αθηναϊκού τύπου θέαμα σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων,  και έπειτα όπου φύγει φύγει για άλλες πολιτείες, πιο έξυπνες και πιο βιώσιμες-αν δεν το έχει κάνει ήδη.
 
Συμπέρασμα: Η δημοτική αρχή να κλείσει τα αυτιά της στις ομάδες και τις συντεχνίες και να πάρει τη μόνη λογική απόφαση, οριστική και αμετάκλητη: Να κλείσει το ιστορικό κέντρο της πόλης για κάθε είδους τροχοφόρο, εκτός από τα δημόσιας χρήσης μίνι μπάς και τα ποδήλατα. Και όλοι, όπως και τα ταξί, να σεβαστούν την απόφαση .