Δημήτρης Νικολιάς

Ποίηση από τον Δημήτρη Νικολιά

Στην πόλη που γεννήθηκα - Σύρος - Ποίηση από τον Δημήτρη Νικολιά

ποίημα Δημήτρη Νικολιά

Η πλατεία Μιαούλη ΣΥΡΟΣ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ ποίημα Δημήτρη Νικολιά
Ελπίδα καταπράσινη, σμαραγδοστολισμένη
που σε κεντάνε στη καρδιά όλ’ οι βασανισμένοι
και σου ζητούνε γιατρειά οι ποδοπατημένοι
Ελπίδα (ποίηση) Δημήτρης Νικολιάς

Όταν ήμουν μικρός… με κοντά μπαλωμένα παντελονάκια, πίστευα… στο Θεό και στον άνθρωπο…!

Το «έχει ο Θεός» και το «διάβαζε και θα γίνεις μεγάλος», είχε περάσει σ’ αυτά τα μακρινά χρόνια και η λαχτάρα για το αύριο, καθώς και η προσδοκία για το μη φτωχικό, λατρεύονταν σαν θρησκεία σ’ αυτή τη χώρα τη σπαρασσόμενη από πολέμους και από διχασμούς.

του Δημήτρη Νικολιά

…Όταν ήμουν μικρός - Δημήτρης Νικολιάς

Από μικρό παιδί, ονειρευόμουνα. Πολέμησα στη Τροία και ήμουν ο Αχιλλεύς. Στις Θερμοπύλες ήμουν ο Λεωνίδας και στο Γρανικό ο Μεγαλέξανδρος. Το ’21, ήμουν όλοι μαζί. Κολοκοτρώνης και Παπαφλέσσας, Κανάρης και Μιαούλης, Ανδρούτσος και Νικηταράς… και Καραϊσκάκης και Αθανάσιος Διάκος. Στην Κατοχή έγινα Γιώργος Θαλάσσης. Μετά μεγάλωσα λίγο κι έγινα «ο Μικρός Ήρωας» κάπως πιο σύγχρονος.

του Δημήτρη Νικολιά

Πρέπει να ‘μαστε αδέλφια και φίλοι - Δημήτρης Νικολιάς
Subscribe to Δημήτρης Νικολιάς