Αν σου πει κάποιος «Δεν μπορείς» πες του «Κοίτα να μαθαίνεις»

Αν σου πει κάποιος «Δεν μπορείς» πες του «Κοίτα να μαθαίνεις»  - Σύρος - Κατ' Οίκον Νοσηλεία - Γράφει η Λίτσα Χαραλάμπους

Γράφει η Λίτσα Χαραλάμπους

 

«Νιώθω ευλογημένος σήμερα που μπορώ να τους κρατάω το χέρι!»

Άγνωστος

 

Η ΑΦΟΡΜΗ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ το περίσσευμα της αγάπης τους. Ήθελαν να πείσουν ότι όταν γευτούν και οι άλλοι τη χάρη της απλόχερης προσφοράς, τότε δε θα θέλουν να την αποχωριστούν.

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ τον πρόεδρο του Συλλόγου της Κατ’ Οίκον Νοσηλείας και Παροχής Φροντίδας Αντώνη Μαυρομουστάκη, κατά τη διάρκεια παρουσίασης του Ημερολογίου 2018 με τον ελπιδοφόρο τίτλο «Άνθινος χρόνος» να λέει: «Είμαστε βέβαιοι ότι θα στηρίξετε και την προσπάθεια μας αυτή αφού με τα έσοδα από την διάθεση των ημερολογίων, φιλοδοξούμε να καλύψουμε ένα μέρος της μισθοδοσίας των νοσηλευτριών που εξυπηρετούν στο σπίτι τους όσους χρειάζονται φροντίδα», γύρισα πίσω σχεδόν δύο δεκαετίες.

ΉΤΑΝ ΜΑΡΤΙΟΣ ΤΟΥ 1995 όταν τα μικρόφωνα του ιστορικού δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού  Ερμούπολης «ΚΟΣΜΟΣ 90» είχαν πάρει φωτιά.

Ο ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ απλώθηκε πάνω από το συριανό ουρανό με ένα εκτυφλωτικό φως.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ σε αρρώστους  που αναζητούν βοήθεια στο σπίτι είχε εκτιναχτεί αιχμαλωτίζοντας τη φαντασία των ανθρώπων τού μικρού - μεγάλου νησιού μας..

Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΡΘΑ ΡΟΥΣΣΟΥ με τις νοσηλεύτριες Σπεράντζα Δουράτσου και Θεοδώρα Σταυροπούλου ζητούσαν -η αμέριστη  προσφορά τους από σπίτι σε σπίτι ανήμπορων ασθενών- να γίνει καινοτομία που θα αλλάξει το κοινωνικό μέχρι τότε πρόσωπο της Σύρου.

ΩΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ με τίτλο «Στον Αστερισμό του Κόσμου» δεν πίστευα στα αυτιά μου όταν άκουγα πως ξεκίνησε αυτή η διακονία.

ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΑΝ να γνωστοποιήσουν το αθόρυβο έργο τους γιατί πλέον οι «αναγκεμένοι» ασθενείς πολλαπλασιάζονταν καθημερινά με αποτέλεσμα να αδυνατούν  να ανταποκριθούν.

ΩΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ στο νοσοκομείο Σύρου η αδελφή Μάρθα διαπίστωνε ότι άρρωστοι που έπαιρναν εξιτήριο και είχαν ανάγκη νοσηλείας στο σπίτι ήταν στο έλεος του θεού. 

ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ κατ’ οίκον με τη βοήθεια συναδέλφων της και της Σπεράντζας η οποία μόλις είχε αποφοιτήσει από την Σχολή Νοσηλευτών.

ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ για να μοιραστούν το πρόβλημά τους. Παρέδιδαν μάθημα ανθρωπιάς.

ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ βρήκε άμεση ανταπόκριση πρώτα από την πρώην δημοτική σύμβουλο, γνωστή για την ευαισθησία της, Άννα Βαφία, η οποία σε ανοιχτή γραμμή έδωσε την ιδέα σύστασης ενός φορέα πάνω στον οποίο θα ακουμπούσε αυτός ο εθελοντισμός.

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΥΚΛΑΔΩΝ επί νομαρχίας Πάνου Κοντογεώργη, Δήμος Ερμούπολης επί δημαρχίας Γιάννη Δεκαβάλλα,  Δήμος Άνω Σύρου επί δημαρχίας Γιώργου Πάπιτση,  σύσσωμες και οι επτά κοινότητες του νησιού με προέδρους τους Νίκο Ροσσολάτο, Εδουάρδο Δελατόλλα, Μάρκο Πρίντεζη, Δημήτρη Ρούσσο, Αντώνη Ξανθάκη, Γιώργο Φρέρη, Γιάννη Βουτσίνο   ένωσαν τα χέρια στο νεύμα φιλαλληλίας και έγιναν δύναμη στήριξης.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΕΥΜΑ ακολούθησε και ο πρόεδρος του νοσοκομείου Νίκος Παπανάγνου (υπήρξε και ο πρώτος εκλεγείς πρόεδρος του συλλόγου μετά την αδ. Μάρθα που ήταν ως τότε άτυπη πρόεδρος) ο οποίος επέτρεψε στην ξεχωριστή αυτή γυναίκα που τιμά παραδειγματικά το Σχήμα της να προσφέρει τις υπηρεσίες της εκτός ιδρύματος.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ των παραπάνω αλλά και άπειρων αφανών ιδιωτών στηρίχτηκε αρχικά στην ΚΑΡΙΤΑΣ μέχρι να πάρει σάρκα και οστά ο «Σύλλογος Κατ’ Οίκον Νοσηλείας και Παροχής Φροντίδας». 

Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ – για την οποία αισθάνομαι ηθική ικανοποίηση - ήταν αυτή του Μάρτη του 1995 που έθεσε τα θεμέλια ενός συλλόγου «παράδειγμα» για την πατρίδα μας, καθώς λίγα χρόνια μετά βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, την Ελληνική Ραδιοφωνία (ΕΡΤ), την Ιερά Μητρόπολη Σύρου και πάρα πολλούς φορείς.

ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ του ιδίου έτους ο ΚΟΣΜΟΣ 90 με την εκπομπή του  Γιάννη Ρουσσουνέλου «Κατόπιν Εορτής» έδωσε συνέχεια έτσι ώστε να αναφερθεί η πρόοδος των ενεργειών.

ΤΗΝ 1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ και πάλι στην δική μου εκπομπή ανακοινώθηκε  η διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη του δ.σ του Συλλόγου.

Η ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΟΜΟΝΟΙΑ είχαν κάνει το θαύμα τους.

ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ο σύλλογος ο οποίος στεγάζεται από το 1999 σε οίκημα δίπλα στην κεντρική είσοδο του χειμερινού κινηματογράφου «Παλλάς».

ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΝΑΓΝΟΥ διαδέχτηκε ο ανιδιοτελής γιατρός Διονύσης Λεονταρίτης ενώ σήμερα πρόεδρος διατελεί ο Μικρασιάτης  Αντώνης Μαυρομουστάκης .

ΌΛΟΙ ΤΟΥΣ ΜΕ ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ αντιμετώπισαν τις κατά καιρούς δύσκολες οικονομικές περιόδους.

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ  διπλωματούχες-αμειβόμενες από τον Σύλλογο- νοσηλεύτριες υπηρετούν  κατ’ οίκον άτομα που έχουν ανάγκη (όπως αιμοληψίες, θεραπείες με ενέσεις, αλλαγές τραυμάτων κ.α). Τα έσοδα για την αντιμετώπιση των εξόδων, κυρίως για τη μισθοδοσία τους, προέρχονται από τις συνδρομές των μελών, από δωρεές ή από εκδηλώσεις που διοργανώνει το Δ.Σ. αλλά και από το ημερολόγιο που εκδίδεται κάθε χρόνο.

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ της Ομάδας Εθελοντών. Αυτής που επισκέπτεται στο Νοσοκομείο ασθενείς και η άλλη που βοηθά στο σπίτι ηλικιωμένα μοναχικά άτομα και παιδιά με Ειδικές Ανάγκες.

ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ του μήνα της αγάπης στο παρελθόν με αφορμή την παρουσίαση του ημερολογίου 2018 το οποίο περιέχει  εκπληκτικούς πίνακες του καταξιωμένου ζωγράφου με την γνωστή ενσυναίσθηση, Μιχάλη Μακρουλάκη.

 ΈΝΑ ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ ΟΛΑΝΘΙΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ χάρμα οφθαλμών. Κάθε μήνας και ένα παραμυθένιο σκηνικό.

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ τα ρόδα όλων των χρωμάτων που θυμίζουν τον μικρό πρίγκιπα του  Ντε Σεντ - Εξιπερί  και το διάλογό του με τα τριαντάφυλλα.

ΈΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ όπου ο καμβάς μετατράπηκε σε εαρινό λειμώνα ο οποίος εκπέμπει λάμψη και δύναμη.

Ο ΣΥΡΙΑΝΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ έχει φιλοτεχνήσει με τρόπο ξεχωριστό ολοζώντανα λουλούδια τόσο πιστά στις μεταβάσεις  αντανάκλασης του φωτός που σχεδόν ζαλίζεσαι στη θέασή τους.

ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ σύλλογο ό,τι και να προσφέρει κανείς είναι θεόσταλτο.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ είναι ευλογία. 

ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ στον ασθενή να ξεχνά τον πόνο του. Τη μοναξιά του. Την εγκατάλειψη. Τον αγώνα του να αντιμετωπίσει την αρρώστια του. Τα γηρατειά του. Εκείνον που βρίσκεται στο θάλαμο νοσοκομείου. Τον άλλον που είναι καθηλωμένος από χρόνιο νόσημα. Τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες  και τους συγγενείς οι οποίοι αφιερώνουν μια ζωή δίπλα τους σε έναν αγώνα άγονο.

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ότι η πλειονότητα των συλλόγων στη Σύρο  έχει και φιλάνθρωπο χαρακτήρα. 

ΩΣΤΟΣΟ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΧΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ είναι η κορωνίδα του εθελοντισμού αφού η υγεία είναι ό,τι  πολυτιμότερο  και άπαντες έχουμε εν δυνάμει την ανάγκη του.  

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ δίνεται μέσα από το βλέμμα των αρρώστων όταν απλώνουν το χέρι και λένε «ευχαριστώ». Αυτή η επιβράβευση ξεχειλίζει την καρδιά από αγάπη και δίνει δύναμη.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ στον εθελοντισμό όσο υπάρχουν μοναχικοί ασθενείς.

ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ είναι μόνο στην ευσπλαχνία και τη στοργή.

ΑΞΙΟΜΝΗΜΟΝΕΥΤΟΙ ΟΛΟΙ – επώνυμοι και ανώνυμοι- τότε και τώρα που με τη στάση τους επιβεβαιώνουν τη ρήση του Αντισθένη «Αυτοί που σαν αδέλφια ενώνονται για έναν κοινό σκοπό, πιο δυνατοί κι από τα απόρθητα τα κάστρα στέκουν.»