Συμπλήρωσε 8 χρόνια αρχιερατικής διακονίας

Συμπλήρωσε 8 χρόνια αρχιερατικής διακονίας - Σύρος - Ερμούπολη - Αρχιμανδρίτης Βενέδικτος Φραγκογιάννης

Αρχιμανδρίτης Βενέδικτος Φραγκογιάννης

 
Ενάμιση χρόνο μετά την εις διάκονο χειροτονία του (17/06/2007), ο π. Βενέδικτος Φραγκογιάννης χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και αμέσως μετά έγινε η χειροθεσία του σε αρχιμανδρίτη (25/01/2009) από τον Μητροπολίτη Δωρόθεο Β’, συμπληρώνοντας 8 χρόνια πλούσιας αρχιερατικής δράσης, η οποία φαίνεται ότι θα έχει ακόμη μεγαλύτερο δρόμο…
 
Συνέντευξη στον Θεοδόση Δανάμπαση
 
Τι ήταν αρχικά αυτό που σας ώθησε στον δρόμο του Θεού;
 
Η ώθηση στο να γίνω κληρικός ήρθε από μικρή ηλικία. Μεγάλωσα σε μια μικρή ενορία, αυτή των Ταξιαρχών, μαζί με τον αείμνηστο παπάΜανώλη. Μου άρεσε ο χώρος της Εκκλησίας και στη συνέχεια τον ακολούθησα. Είχα την τύχη το 2007 να χειροτονηθώ διάκονος από τον Σεβασμιώτατο Δωρόθεο Β’, που για μένα δεν είναι μόνο ένας Μητροπολίτης, αλλά πατέρας, δίνοντάς μου πολλές πνευματικές καθοδηγήσεις. Τον Ιανουάριο του 2009, με τις ευλογίες του Ποιμενάρχου μας, χειροτονήθηκα πρεσβύτερος και ταυτόχρονα έγινε η χειροθεσία μου ως αρχιμανδρίτης, ενώ διορίστηκα να υπηρετώ την Εκκλησία μας από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου. Το 2010 πήρα το πτυχίο μου στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών και τώρα κάνω μεταπτυχιακό στη Θεολογία, στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο.
 
Είναι μεγαλύτερη η ευθύνη που κουβαλάει ένας ιερωμένος όταν βρίσκεται σε έναν πιο προβεβλημένο Ιερό Ναό και με μεγαλύτερο ποίμνιο;
 
Tα πρώτα βήματα της ιερατικής μου πορείας ήμουν μαζί με το ιερατικό επίτροπο π. Φλαβιανό, όπου με βοήθησε ώστε να αναλάβω κάποια στιγμή τον Άγιο Νικόλαο μόνος μου, το 2010.
 
Αυτό που διαπίστωσα όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι είναι δύσκολο το έργο που πρέπει να επιτελεί ένας ιερέας σε μια ενορία μεγάλη, όπως ο Άγιος Νικόλαος. Χρειάζεται πνευματική δύναμη, αλλά μπορούμε να πάρουμε παραδείγματα από προηγούμενους ιερείς που έχουν περάσει από ζωή του Αγίου Νικολάου. Θα αναφέρω, βέβαια, τους αειμνήστους Γρηγόριο και Τιμόθεο. Εξήντα πέντε χρόνια και οι δύο μέσα στον Άγιο Νικόλαο, έχουν γράψει ιστορία για την Σύρο και μπορούμε να πάρουμε πάρα πολλά παραδείγματα και να μιμηθούμε αυτά που έκαναν εκείνοι.
 
Εκτός βέβαια από τα αρχιερατικά σας καθήκοντα, έχετε αναλάβει και άλλες παράλληλες δράσεις της Ιεράς Μητρόπολης.
 
Το 2007, αφού χειροτονήθηκα διάκονος, ο Μητροπολίτης με έβαλε υπεύθυνο των κατασκηνώσεων της Μητρόπολης, ένα έργο δύσκολο και ευθυνοβόρο, που επιτελείται 10 χρόνια στην Αγία Βαρβάρα. Ξεκινήσαμε, θυμάμαι, δειλά-δειλά με 23 παιδάκια και φέτος έχουμε καταλήξει να έχουμε 220-240 παιδιά κάθε χρόνο.
 
Ξεκινήσαμε, επίσης, τα κατηχητικά και τις κατηχήσεις στον Άγιο Νικόλαο. Αυτή τη στιγμή αποτελείται από 3 τμήματα: το προσχολικό – δημοτικό, το Γυμνάσιο – Λύκειο κι οι φοιτητές μέσα, κι ένα άλλο ένα τμήμα που λειτουργεί στον Άγιο Γεώργιο, πάντα με την βοήθεια του πνευματικού μου π. Δωρόθεου Γάγγου. Σε σύνολο, λοιπόν, αυτά τα παιδιά είναι περίπου 68-70. Μπορώ να πω ότι είναι πνευματικά παιδιά μου, είμαστε μαζί στις χαρές και στις λύπες. Μιλάμε πολλές ώρες στο τηλέφωνο με τους περισσότερους, ειδικά με τους μεγάλους που λείπουν. Μιλάμε για πολλά πράγματα, και προσπαθούμε όσο πιο πολύ μπορούμε να τα φέρουμε πιο κοντά στην Εκκλησία. Γιατί δυστυχώς στις μέρες απομακρύνεται ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων. Μάλιστα, έχουμε φτιάξει και ένα χορευτικό τμήμα μαζί. Καθόμαστε μαζί και συζητάμε για τους προβληματισμούς, και τις απορίες τους. Εκείνα με βλέπουν σαν μεγάλο τους αδερφό, δεν θα πω πατέρα. Πατέρα βλέπουν τον Δεσπότη, εμένα θα πω με βλέπουν σαν μεγάλο τους αδερφό, σαν να είμαστε μια οικογένεια.
 
Παράλληλα, έχουμε και τους κύκλους της Αγίας Γραφής του Αγίου Νικολάου που γίνονται κάθε Τετάρτη. Μπορώ να πω ότι εκεί μαζευόμαστε αρκετοί ενορίτες, περίπου 40-50 άτομα, και δεν μελετάμε μόνο την Αγία Γραφή αλλά λύνουμε και προβληματισμούς σε ό,τι αφορά την Εκκλησία.
 
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ και στο Φιλόπτωχο Ταμείο. Έξι χρόνια, τώρα, πάντα με την πατρική ευλογία και άδεια του Μητροπολίτη μας, είμαστε η μοναδική ενορία στη Σύρο που δεν συμμετέχουμε στο πρόγραμμα της Μητροπόλεως, αλλά δραστηριοποιούμαστε μόνοι μας. Αυτή τη στιγμή, κάθε μήνα δίνουμε περίπου στις 40 σακούλες τρόφιμα, χώρια κάποιο οικονομικό βοήθημα που δίνουμε σε οικογένειες, και φοιτητές, ανάλογα με τις δυνατότητές μας. Βέβαια, η Μητρόπολη βοηθάει πολύ παραπάνω απ’ ότι εμείς. Το Φιλόπτωχο απαρτίζεται από 10 κυρίες της ενορίας του Αγίου Νικολάου, όπου μπορώ να πω ότι τρέχουν όλη μέρα. Υπάρχουν, επίσης, οι 4 εκκλησιαστικοί επίτροποι κι εγώ, κι όλοι μαζί προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τον Άγιο Νικόλαο και την Μητρόπολή μας.
 
Κουβαλάτε 10 χρόνια εμπειρίας στον Άγιο Νικόλαο και φαντάζομαι ότι έχετε διαπιστώσει την φθίνουσα παρουσία του εκκλησιάσματος όλα αυτά τα χρόνια. Κάνοντας και μια αυτοκριτική, τι πιστεύετε ότι φταίει γι αυτό το φαινόμενο;
 
Δυστυχώς το βλέπουμε αυτό έντονα. Όταν είναι μια λειτουργία ακολουθίας της Εκκλησία μας την Κυριακή, ας πούμε, θα δεις μέσα 100-120 άτομα. Όταν είναι μια εκδήλωση, θα δεις 200 άτομα. Αυτό σημαίνει τι; Ότι λείπει η πνευματική καθοδήγηση. Ο κόσμος έχει πολλές απορίες, έχει πολλούς προβληματισμούς αλλά δεν παύει βέβαια να αναζητά τον δρόμο της Εκκλησίας για να του δώσει μια φώτιση. Αυτό όμως είναι όντως πρόβλημα και δεν είναι μόνο στη Σύρο, είναι γενικό.
 
Δυστυχώς ο κόσμος βλέπει την Εκκλησία σαν τον ιερέα που είναι στην ενορία, σαν τους επιτρόπους που διακονούν, σαν τον Μητροπολίτη… Πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι Εκκλησία είμαστε όλοι μαζί. Όντως πολλοί άνθρωποι δεν πάνε Εκκλησία για τον παπά γιατί μπορεί να έχουν μια κακή εμπειρία ας πούμε. Μην έρθεις στον Άγιο Νικόλαο για τον παπά λοιπόν, πήγαινε στην διπλανή ενορία για να εκκλησιαστείς. Δεν πάω στην Εκκλησία γιατί θα μπω μέσα και θα με σχολιάσουν και θα κουτσομπολέψουν. Πάλι, δεν σου αρέσει εδώ πέρα, πήγαινε κάπου πιο ήσυχα. Δηλαδή, αυτά είναι δικαιολογίες και προφάσεις. Όποιος πει δεν πάω στην Εκκλησία για τον οποιοδήποτε, είναι δικαιολογίες. Για να πας στην Εκκλησία, πρέπει να συγχωρείς καταρχήν. Δεν κοιτάζεις εκείνη τη στιγμή τον ιερέα ή τον κόσμο, πας για την ψυχή σου.
 
Εγώ θα πω αυτό που λέει η Εκκλησία μας: υπάρχει η ελευθερία του ανθρώπου να πλησιάσει τον Θεό, εμείς δεν πιέζουμε τους ανθρώπους να έρθουν στην Εκκλησία. Εμείς, δόξα τον Θεό, σε μια ενορία περίπου 400 ατόμων, έχουμε ένα εκκλησίασμα περίπου 120 άτομα. Βέβαια, θα μου πεις πού είναι οι υπόλοιποι; Εμείς είμαστε εδώ για να τους βοηθήσουμε, να λύσουμε τα προβλήματά τους, να τους πούμε 2-3 πράγματα σε σχέση με τον Χριστό και να έρθουν κοντά μας.