Κεντρικό πρόσωπο στα βραβεία του «Γαστρονόμου» η Ντίνα Συκουτρή

Κεντρικό πρόσωπο στα βραβεία του «Γαστρονόμου» η  Ντίνα Συκουτρή - Σύρος - Η κυρά των Λουκουμιών

Η κυρά των Λουκουμιών

 
Κεντρικό πρόσωπο στα δέκατα βραβεία του «Γατρονόμου» της εφημερίδας «Καθημερινή» η κυρά των Λουκουμιών, η δική  μας Ντίνα Σικουτρή, η οποία με το πληθωρικό της ταπεραμέντο πρόβαλε με τον καλύτερο  δυνατό τρόπο τη Σύρο  στους θαμώνες της λαμπρής εκδήλωσης που έλαβε χώρα στο Ζάππειο Μέγαρο  προς τιμήν  ανθρώπων οραματιστών  και  καινοτόμων, καθώς και εταιριών που διακρίθηκαν εν μέσω κρίσης. 
 
του Γιώργου Αλβέρτη
 
 
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον «Γαστρονόμο» και το ευγενικό επιτελείο του, που έδωσαν την ευκαιρία να παρουσιαστεί εδώ στο Ζάππειο Μέγαρο, η Ερμούπολις και το συριανό λουκούμι»  είπε κατά την διάρκεια του χαιρετισμού της η κα Σικουτρή , προσθέτοντας πως αυτά τα δύο (Ερμούπολη-λουκούμι) αποτελούν ιστορικά ένα μοναδικό δίδυμο: «Και τα δύο γεννήθηκαν και αναπτύχθηκαν από τους ίδιους ανθρώπους, Χιώτες και Ψαριανούς, που έφθασαν στην προσφυγοδόχο Σύρα μετά την καταστροφή των νησιών τους το 1822-24. Έτσι το συριανό λουκούμι αποκτά πατρίδα και ταυτότητα, όπως και οι τεχνίτες του» τόνισε μεταξύ άλλων.
 
Δράττοντας δε της ευκαιρίας προέβη σε μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση  του νησιού αλλά και των παροχών που αυτό προσφέρει σήμερα στον επισκέπτη, σημειώνοντας ότι η Ερμούπολη είναι κτισμένη πάνω σε δύο πυλώνες, το αλάτι και τη ζάχαρη: «Στο αλάτι, γιατί θεμελιώθηκε κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα» είπε χαρακτηριστικά: «.. και στη ζάχαρη, που με αυτό το προϊόν κατόρθωσε να γίνει διάσημη, πριν εμφανιστούν τα μεγαλόπρεπα μαρμαρόκτιστα κτίρια και να διαπεράσει το λουκούμι όλο τον κοινωνικό ιστό».
 
Μιλώντας στο «Λ» έκανε σαφές ότι και για την ίδια αποτέλεσε έκπληξη η βράβευσή της απ’ τον «Γαστρονόμο»: «Με ενημέρωσαν περίπου 10 μέρες πριν την εκδήλωση, δεσμεύοντάς με μάλιστα να μην ανακοινώσω σε κανέναν το γεγονός αυτό πριν την επίσημη τελετή. Το σεβάστηκα απολύτως και γι’ αυτό εξεπλάγησαν όλοι  όσοι με είδαν στο πρωτοσέλιδο της  εφημερίδας «Καθημερινή».
 
Να σημειωθεί ότι τις βραβεύσεις παρακολούθησαν τουλάχιστον 500 άτομα και όπως λέει η ίδια ένιωσε τη μεγαλύτερη συγκίνηση  όταν έσβησαν τα φώτα του Ζάππειου Μεγάρου  και στην οθόνη εμφανίστηκε η Ερμούπολη: «Για μένα ήταν, είναι και θα είναι, ότι πιο όμορφο, πιο ζωντανό και πιο πραγματικό για την προβολή και την ιστορία της πόλης αυτό. Ο κόσμος πραγματικά καταχειροκρότησε την Ερμούπολη και το συριανό λουκούμι».
 
 
Υπογραμμίζει ότι για την ίδια πάνω απ’ όλα, πέρα από μάρκες και ετικέτες, είναι το συριανό λουκούμι και η ιστορία του ξεκαθαρίζοντας ότι θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια απ’ όλους μας για την προστασία  της ονομασίας προέλευσης του προϊόντος αυτού. Τόνισε δε με νόημα ότι ποτέ δεν είναι αργά για να διορθωθούν τα όποια λάθη του παρελθόντος.
 
 «Θεωρώ ότι έχουμε στο χέρι μας ένα από τα καλύτερα εργαλεία προβολής  της Σύρου και ειδικά της Ερμούπολης , διότι το λουκούμι προϋπήρξε όλων των άλλων προϊόντων, βιομηχανιών ή ότι άλλο έκανε μεγάλη την Ερμούπολη»  λέει και υπογραμμίζει ότι για την απαξίωση του προϊόντος αυτού η ευθύνη βαρύνει όλους: «Η δική μας αδιαφορία και απαξίωση σ’ αυτό το  προϊόν ή σε ότι άλλο έχει σχέση με την ανάπτυξη, κάνει τους θεσμούς αδιάφορους και απαξιωτικούς ως προς αυτό που πρέπει να προβληθεί.  Στο χέρι όλων είναι να αξιοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό το λουκούμι. Αλλά όχι ευκαιριακά, εφετζίδικα και ότι γίνει». 
 
Δεν κρύβει μάλιστα την δυσφορία της για το γεγονός ότι ένα προϊόν που έχει συνδέσει άρρηκτα πλέον το όνομά του  με τη Σύρο φιλοξενείται σε ένα ιδιαίτερα μικρό χώρο στο Βιομηχανικό Μουσείο της Ερμούπολης, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «αυτή τη στιγμή ημι-προβάλλεται εκεί»  και προτείνει την δημιουργία στέγης  του Λουκουμιού σε χώρους του κτηρίου Κορνηλάκη μαζί με της τυπογραφίας. Τάσσεται δε υπέρ της θέσπισης ενός συμβολικού  εισιτηρίου, προκειμένου αυτή να μπορεί να συντηρείται από τα όποια έσοδα.
 
«Θεωρώ ότι ευθύνη  και υποχρέωση του Δήμου, κι ας μη έκαναν οι άλλοι τίποτα, είναι το λουκούμι να πάρει την θέση που του αρμόζει. Και τουρισμό θα τους φέρει, όταν πάρουν στα σοβαρά το θέμα αυτό. Αντί να κάνουν φεστιβάλ και γιορτές απλές και ευκαιριακές πρέπει να κάνουν κάτι πολύ πιο σοβαρό…. Η Ιστορία του είναι άγνωστη και κανείς δεν πλησιάζει κάτι που δεν το γνωρίζει» λέει καταλήγοντας.