«Μετανοώ, σημαίνει αλλάζω τρόπο ζωής και νοοτροπία»

«Μετανοώ, σημαίνει αλλάζω τρόπο ζωής και νοοτροπία» - Σύρος - Ερμούπολη - σχολιάζει ο Γιώργος Αλβέρτης

σχολιάζει ο Γιώργος Αλβέρτης

 
Διανύουμε ήδη την Μεγάλη Εβδομάδα, με την Ελλάδα  να βιώνει τον δικό της Γολγοθά που την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εκ νέου «Σταύρωσή» της από τους δανειστές, και την προοπτική της γρήγορης «Ανάστασής» της να φαντάζει άπιστο όνειρο.
 
Παρ’ όλα αυτά, στις δύσκολες συγκυρίες που βιώνουμε, ως λαός, αποδεικνυόμαστε κατώτεροι των περιστάσεων. Εμφανιζόμαστε ανίκανοι να παραμερίσουμε τα πάθη, τον φθόνο και τις όποιες διαφορές μας, φρονώντας ότι, με τη νηστεία που επιτάσσει το πνεύμα των ημερών, είμαστε απόλυτα συνεπείς στις όποιες θρησκευτικές μας υποχρεώσεις.
 
Πόση υποκρισία αλήθεια υποκρύπτει αυτό. Από ορισμένους, η «Μετάνοια» και η «Νηστεία» εκλαμβάνονται ως αναγκαστικές υποχρεώσεις, απόρροια των χριστιανικών τους καθηκόντων, ωστόσο εξαντλούνται με το πέρας των Άγιων Ημερών, και σε αρκετές περιπτώσεις ακόμη και κατά τη διάρκεια τους.
 
Το υπόλοιπο διάστημα; Δεν χάνουν ευκαιρία να βγάζουν προς τα έξω τον κακό τους εαυτό.
 
Εντελώς υποκριτικά, ορισμένοι ενδύονται τον μανδύα της μετανοίας και του χρηστού χριστιανικού βίου, ενώ την ίδια στιγμή αδυνατούν να αποδεχθούν τον Λόγο του Χριστού, ο οποίος κήρυττε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια και ίσοι ενώπιον του.
 
Στις ψυχές τους φωλιάζει μόνιμα η σκληρότητα και η ασπλαχνία για τον συνάνθρωπο που υποφέρει.
 
Αλήθεια, πόσο πιο θεάρεστο θα ήταν αν, αντί κάποιος να δηλώνει παρουσία σε όλες τις θρησκευτικές εκδηλώσεις των ημερών και να  επαίρεται για την απαρέγκλιτη από μέρους του τήρηση της νηστείας, παντελώς αθόρυβα στήριζε κάποιον αναγκεμένο συνάνθρωπό του. Και αυτή η βοήθεια δεν είναι απαραίτητο πάντα να είναι οικονομική. Αρκεί πολλές φορές ένας καλός λόγος και το άπλωμα του χεριού, για να δώσει σε κάποιον την ώθηση που αναζητά, ώστε να μπορέσει να υπερβεί τις δυσκολίες τις ζωής του.
 
 Όπως, πολύ ορθά είχε παλιότερα δηλώσει στο «Λ»  ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος Β´: « Η κρίσις είναι πρωτίστως πνευματική και δευτερευόντως οικονομική. Μετανοώ, σημαίνει αλλάζω τρόπο ζωής και νοοτροπία».
 «Ν’ αλλάξουμε νοοτροπία», αυτές είναι οι λέξεις κλειδιά για την οικοδόμηση μιας νέας και πιο δίκαιης κοινωνίας. Όμως πώς δύναται να  συμβεί αυτό από τη στιγμή που, ενώ κάποιοι Χριστιανοί τηρούν απαρέγκλιτα τη νηστεία, κάποιοι άλλοι αρέσκονται στο να τρώνε τις σάρκες των άλλων;
Καλός Χριστιανός για ορισμένους νοείται αυτός που εξομολογείται και τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια τη νηστεία. Είναι, όμως, έτσι; Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μητροπολίτη Σύρου, δεν ισχύει αυτό: «Ο Μέγας Αντώνιος λέει ότι πρώτα πρέπει να «νηστεύει» η γλώσσα μας, τα μάτια μας, τ´ αυτιά μας, τα πόδια μας, τα χέρια μας και μετά να νηστεύουμε από τις τροφές. Είναι μάταιο να νηστεύω από τις τροφές, και την ίδια ώρα πράγματι να κουτσομπολεύω, να κατηγορώ, να είμαι ιεροκατήγορος και εύκολα – με άλλα λόγια όπως λέει ο λαός μας – να σκάβω το λάκκο του αδελφού μου».
 
Αυτό διακήρυττε και ο Μέγας Βασίλειος, λέγοντας ότι  «από τις υλικές τροφές, ο καθένας πρέπει να νηστεύει κατά τη δύναμη του σώματός του».
 
Βάσει, λοιπόν, των των διδαχών του, πρωτεύει να νηστεύουμε πνευματικά κι εν συνεχεία, αν η κατάσταση κάποιου το επιτρέπει, υλικά.
 
Ας  τιμήσουμε, λοιπόν, την μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης όπως της αξίζει και όχι κατά πως το νοεί ο καθένας μας
 
Ας αφήσουμε, τουλάχιστον αυτές τις μέρες,  ην αγάπη για τον συνάνθρωπο να φωλιάσει επιτέλους στις καρδιές μας, και την ευσπλαχνία να ξεχειλίζει σε κάθε έκφανση της κοινωνικής μας δραστηριότητας.
 
Γιατί τα λόγια είναι εύκολα, στην πράξη όμως χωλαίνουν τα πράγματα.