Θα ήθελα…

Θα ήθελα… - Σύρος - Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο

Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο

 
Ένα τραγούδι θέλησα να γράψω
και στο χλωμό φεγγάρι κόκκινο φιλί να ράψω.....
Τον αδελφό ποτέ δεν ήθελα να βλάψω,
μα θέλω ,δεν θέλω πέφτω στη δυστυχιά.
 
Στο χέρι μ’ ένα ποτήρι στης ψυχής το ακρωτήρι,
μονάχος, μού ‘ρχεται να κλάψω-,
Ένα τραγούδι θα’ θελα να γράψω
την φλόγα της αγάπης πάλι ν’ ανάψω,
θα’ θελα τ’ όνειρο μην ξανακάψω.
 
Με κατακλύζει γύρω προστυχιά,
κι’ άνθρωποι που κάνουν χαρακίρι,
από απόγνωσης σπασμένο ένα ποτήρι….
Κι’ εγώ κρατιέμαι να μην κλάψω.
 
Στης άχρηστης ανάγκης την ακμή,
 Πού ‘ναι του κόσμου παρακμή,
 τα δάκρυα στεγνώσανε,
τα χείλη ξεπαγώσανε.
 
Όμως με σπρώχνουν με το ζόρι
 να πιώ ακόμα ένα ποτήρι χάρο,
Συγνώμη , λέγω…, δεν θα πάρω.
Και στ’ άθελο μεθύσι απαντώ ένα φίλο.
 
Ζωής κρασί για μας,
θέλω να παραγγείλω,
μ’ αναπνοής το καπηλιό
κερνάει ξεροβόρι.
 
Στο φίλο δίπλα ρίχνω βλέμμα,
στο δρόμο βλέπω μόνο αίμα.