Το Βασιλικό Διάταγμα που ορίζει τον Άγιο Νικόλαο προστάτη των Ναυτικών

Το Βασιλικό  Διάταγμα που ορίζει τον Άγιο Νικόλαο προστάτη των Ναυτικών - Σύρος - Παναγιώτης Κουλουμπής -

     

  

 

Τι γνωρίζετε για το άγνωστο, σχεδόν ξεχασμένο και δυσεύρετο Βασιλικό Διάταγμα που ελάχιστοι γνώριζαν ως σήμερα του Βασιλέως Γεώργιου Α' που ορίζει τον Άγιο Νικόλαο Προστάτη του Πολεμικού και Εμπορικού Ναυτικού το 1901;  
 
Ο δημοσιογράφος,  ιστορικός ερευνητής και ιστοριογράφος Παναγιώτης Κουλουμπής προσέφερε στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο Β', πιστό αντίγραφο Βασιλικού Διατάγματος της 8ης Δεκεμβρίου 1901, με το οποίο ο Βασιλεύς Γεώργιος Α' όριζε τον Άγιο Νικόλαο προστάτη του Πολεμικού και Εμπορικού Ναυτικού.
 
Ο ίδιος αφιέρωσε την προσφορά αυτή στον πολιούχο  άγιο της Σύρου, στους απανταχού ναυτικούς, καθώς και στη μνήμη των ναυτικών της οικογενείας του.
 
Η ευγενική και με κάθε σεβασμό αυτή προσφορά ήταν ενταγμένη  στις φετινές περίλαμπρες εορταστικές εκδηλώσεις  προς τιμήν του αγίου Νικολάου και πραγματοποιήθηκε  σε δυο φάσεις.
 
Η πρώτη έλαβε χώρα , στον Ιερό Ναό του αγίου Νικολάου «του Φτωχού», στην Άνω Σύρο, ενός εκ των παλαιοτέρων Ορθοδόξων Ναών της Σύρου, νωρίς το απόγευμα, κατά τον τελεσθέντα εκεί Πανηγυρικό Εσπερινό, με τη συμμετοχή εφημερίων της νήσου και του αρχιμ. Χερουβείμ Μουστάκα, Γραμματέως παρά τη Ιερά Συνόδω. Ο κ. Δωρόθεος Β' μίλησε για τη ζωή του αγίου και ευχαρίστησε τον εφημέριο του Ναού, Αρχιμ. Δωρόθεο Γάγγο για τη μέριμνά του προς αυτόν. Προ του πέρατος του Εσπερινού, ο φιλογενής Ερμουπολίτης δημοσιογράφος, ιστορικός ερευνητής και ιστοριογράφος Παν. Κουλουμπής  -  εμφανώς συγκινημένος ενθυμούμενος τα χρόνια που ανέβαινε στον Ναό μαζί με τον πατέρα του μόλις εκείνος «ξεμπάρκαρε» από την θάλασσα για να ανάψουν «το πρώτο κεράκι στην ξηρά μαζί πατέρας και γιος για πρώτη φορά ύστερα από καιρό» - παρέδωσε ένα αντίγραφο του σπουδαίου αυτού διατάγματος.
 
Η δεύτερη παράδοση -  ανήμερα της εορτής του πολιούχου αγίου της Σύρου - πραγματοποιήθηκε στον μεγαλοπρεπή Ιερό Ναό του αγίου Νικολάου από τον ίδιο τον  κ. Κουλουμπή, κατά την διάρκεια της καθιερωμένης μεθεόρτιας Μουσικής και Πνευματικής Εκδήλωσης, παρουσία των Σεβασμιότατων Μητροπολιτών Νέας Σμύρνης κ. Συμεών και Σύρου κ. Δωροθέου Β' , του Χωρικού Αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων κ. Γ. Λεονταρίτη, Αντιδημάρχων και Συμβούλων του Δήμου Σύρου Ερμούπολης, του Προϊστάμενου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, εκπαιδευτικών και πλήθους φιλόμουσων Συριανών.
 
«Επιτρέψτε μου πολύ συνοπτικά να σας εξηγήσω τι είναι αυτό το έγγραφο πως και γιατί σκέφτηκα να το προσφέρω στον πολιούχο μας Άγιο Νικόλαο και στην κοινωνία μας» είπε ο κ. Κουλουμπής κατά την διάρκεια της εκδήλωσης και συνέχισε: «Προέρχομαι από μια τυπική Και κλασική οικογένεια ναυτικών από εκείνες τις παραδοσιακές ναυτικές οικογένειες  όπου ΟΛΑ τα μέλη της ήταν ναυτικοί.
 
Τα παιδιά των ναυτικών εκείνης της εποχής είναι συνδεδεμένα με μερικές χαρακτηριστικές εικόνες που σημάδεψαν ανεξίτηλα τον χαρακτήρα , την φιλοσοφία της ζωής τους, επηρεάζοντας τον τρόπο σκέψης αλλά πιο πολύ από όλα οι εικόνες εκείνες επηρέασαν … ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ.
Ο πατέρας μου ήταν πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού και εγώ ως καπετανόπαιδο εκείνων των χρονών έχω την εικόνα εκείνη του πατέρα ναυτικού να φεύγει με ένα κλίμα λύπης και μετά να κάνει πολύ καιρό να γυρίσει.. 

 
Ένα καιρό που κάποιες φορές έμοιαζε ατελείωτος, μεταφρασμένος σε χρόνια πολλές φορές.
 
Όλο αυτόν τον καιρό που οι άντρες ναυτικοί της οικογένειας έφευγαν στο μυαλό της οικογένειας υπήρχαν δυο μεγάλα ερωτήματα..
Το ένα ήταν , Πότε θα ξαναγυρίσει… Πότε θα τον ξαναδούν… 
Το άλλο ήταν το πιο ανατριχιαστικό από όλα..
ΑΝ …. θα ξαναγυρίσει.. Και ΑΝ τελικά γυρίσει ΑΝ θα είναι καλά.
Υπήρχαν περιπτώσεις που οι ναυτικοί έφευγαν για την θάλασσα και άφηναν μια σύζυγο να περιμένει παιδί και όταν έβρισκαν αυτά τα παιδιά ολόκληρα παλικάρια.

 
Εκείνη την εποχή η επικοινωνία με τους ναυτικούς δεν ήταν εύκολη. 
Υπήρχε το VHF μέσα από το πλοίο όταν ήταν κοντά σε ακτές και αυτή με τεράστια δυσκολία αφού εκεί που τον άκουγες χανόταν γιατί το πλοίο έχανε την επαφή του με την ξηρά, υπήρχαν τα τηλεγραφήματα από τον ασύρματο του πλοίου και το τηλέφωνο όταν πλέον έπιανε λιμάνι. Μπορούσαν να περάσουν και 30 ημέρες χωρίς να ακούσουν την φωνή των ναυτικών τους.
Όταν το διάστημα αυτό γινόταν ανυπόφορο το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να πάνε στην εκκλησία του αγίου Νικόλαου να ανάψουν ένα κεράκι.
«Άγιε μου Νικόλαε κάνε να έχουμε νέα του» … ήταν η ευχή όταν άναβαν το κεράκι.

 
Τα παιδιά των ναυτικών της εποχής μου μεγαλώσαμε με τις μαμάδες μας. Τις γιαγιάδες μας KAI … Τ Ο Ν   Ά ΓΙ Ο   Ν ΙΚ Ο Λ Α Ο.
Σε όλη μου την παιδική ηλικία έχω στην μνήμη μου μια εικόνα.
Την μητέρα μου γονατισμένη μπροστά σε ένα εικονοστάσι στο σπίτι μας με δυο εικόνες να ξεχωρίζουν σε περίοπτη θέση ανάμεσα στις άλλες. Την εικόνα του αγίου Νικόλαου και την εικόνα της Παναγίας. Και με ένα καντηλάκι που δεν έσβηνε πότε… 

 
Κάποιες νύκτες που ο καιρός ήταν άσχημος με τον αέρα να λυσσομανά και να σφυρίζει στα καλώδια της ΔΕΗ και την θάλασσα κάτασπρη να αφρίζει και να κτυπιέται στα βράχια έτσι όπως την βλέπαμε από το μπαλκόνι στο σπίτι μας στο Βροντάδο,  θυμάμαι την μητέρα μου, μια γυναίκα. σύζυγο και μητέρα αμίλητη,  ανήσυχη όλη την ημέρα να περνάει από τις εικόνες έτσι βιαστικά ανάμεσα στα τρεξίματα στο σπίτι να σταματά λίγο να κάνει τον σταυρό της και να λέει μια φράση που έχει μείνει χαραγμένη στην θύμηση μου … 
ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΝΙΚΟΛΑΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ ΤΟΝ 

 
Έτσι μεγαλώσαμε . Έτσι μάθαμε την αξία της πίστης. 
Με τον άγιο Νικόλαο και την Παναγία στην πλώρη τους.
Με τον άγιο Νικόλαο και την Παναγία στις θάλασσες τους.

 
Πολλές φορές φεύγοντας για το σχολειό η μητέρα μου έδινε ένα εικονάκι του αγίου Νικόλαου να έχω μαζί μου στην σχολική τσάντα μου. 
«Να θυμάσαι να προσεύχεσαι στον άγιο Νικόλαο να μας έχει καλά όλους και πιο πολύ τον πατέρα σου εκεί μακριά στην θάλασσα που είναι.» ήταν τα λόγια της.

 
Χωρίς την εικόνα του Αγίου Νικόλαου να δεσπόζει σε περίοπτες θέσεις μέσα στο σπίτι. Δίχως  το καντηλάκι να σβήνει πότε και χωρίς την βραδινή προσευχή και την φράση ανάμεσα στα λόγια παιδιών και συζύγων ….. «Άγιε μου Νικόλαε προστάτευε μας» …. να είστε σίγουροι πως και εμείς σαν οικογένεια και άλλες από τις οικογένειες εκείνης της εποχής των ναυτικών δύσκολα θα τα έβγαζαν πέρα. 
 
Ο άγιος Νικόλαος δεν ήταν απλά ένας άγιος. Ήταν η προσωποποίηση της υπέρτατης θεϊκής δύναμης. Της μοναδικής ελπίδας της οικογένειας . 

Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος μορφωμένος. Ξεκίνησε όχι ως πλοίαρχος αλλά ως Νομικός αλλά η αγάπη του για την θάλασσα τον κέρδισε από την νομική.

 
Μαζί με τον αδελφό του τον Ζαννή Κουλουμπή πρόσφεραν πολλά στην Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία. Και μαζί και μεμονωμένα. Έμειναν στην ιστορία σχεδόν σαν μυθικά πρόσωπα της Ελληνικής και της παγκόσμιας ναυτοσύνης.
 
Ο άγιος Νικόλαος ήταν ο προστάτης τους. Η έμπνευση τους, η δύναμη τους. 
Σε αυτόν προσέτρεχαν για κάθε δυσκολία .

 
Είχαν θυμάμαι και οι δυο καρφιτσωμένο ένα στρογγυλό εικονάκι σαν αυτά που είχαμε σαν σήματα στα σχολεία στην εσωτερική φόδρα των σακακιών τους Σε όλα τα σακάκια και μπουφάν τους.
Από τον πατέρα μου κληρονόμησα την αγάπη για το διάβασμα και την ιστορία. 
Όπως επίσης και μια τεράστια βιβλιοθήκη γεμάτη μοναδικά βιβλία σε διαφορές γλώσσες. 
Από τα ταξίδια μου στην συνέχεια και εγώ ως ναυτικός και με την δημοσιογραφική ιδιότητα που απέκτησα παράλληλα έμαθα να την ψάχνω και να την ερευνώ.
Κατά την διάρκεια μιας από τις έρευνες μου ψάχνοντας ένα ξεχασμένο ναυτικό γεγονός ανακάλυψα εντελώς τυχαία αυτό το έγγραφο.

Το έγγραφο αυτό είναι Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Αριθ Φύλου 263 Τεύχος. Εν Αθήναις τη 8 Δεκεμβρίου 1901
 
Σε αυτό αναγράφεται η ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ Της ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΩΣ ΕΠΙΣΗΜΗ ΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΠΛΕΟΝΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ Και ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ. 
 
Αυτό,  όπως αναφέρει το σπουδαίο αυτό έγγραφο,  συνέβη έπειτα  από πρόταση τού τότε Υπουργού Ναυτικών Γεώργιου Κόρπα στις 8 Δεκεμβρίου του 1901 τού οποίου και η υπογραφή κατοχυρώνει τού ιστορικό αυτό έγγραφο.
 
Δεξιά του έγγραφου υπάρχει η τυπωμένη φράση « Εγκρίνεται» … Βασιλεύς Γεώργιος.
 
Το έγγραφο αυτό αποδεικνύει ότι είχε γίνει νόμος του κράτους.
Η Έκπληξη μου ήταν τεραστία δεδομένου ότι ως σήμερα πιστεύαμε πως η γιορτή του Άγιου Νικόλαου ήταν μια εορτή εθιμική και που είχε θεσμοθετηθεί προφορικά από στόμα σε στόμα.

 
Ελάχιστοι γνώριζαν πως ήταν νόμος του κράτους. Το γνώριζαν ίσως μόνο κάποιοι παλιοί και αυτοί θα το είχαν ξεχάσει.
Συνειδητοποιώντας την τεραστία σπουδαιότητα του έγγραφου συνέχισα την έρευνα μου. Ανακάλυψα ότι αυτό συνέβη ακριβώς δυο ημέρες μετά την εορτή του αγίου Νικόλαου!

 
Ψάχνοντας έμαθα ότι ζητούσαν εντόνως με διάβημα τους άνθρωποι της θάλασσας , εργαζόμενοι, καραβοκύρηδες, ψαράδες ακόμα και εφοπλιστές της εποχής και γενικά θαλασσινοί να αναλάβει η πολιτεία επίσημα να καθιερωθεί ο άγιος Νικόλαος προστάτης τους. Κάτι το όποιο ως εκείνη την εποχή απλά αυτή η «προστασία» κυκλοφορούσε ανεπίσημα από στόμα σε στόμα μεταξύ των.
 
Το έγγραφο συντάχθηκε γρήγορα Αυτό φαίνεται από την λιτή γραφή της πρότασης του Υπουργού. Πέρασε από την Βουλή και γράφτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
 
Κάτι πολύ ενδιαφέρον που αξίζει να γνωρίζετε είναι ότι,  περίπου 10 χρόνια αργότερα και βασισμένοι πλέον στον επίσημο αυτόν νόμο,  ιδρύεται ένας μικρός ταπεινός πλην όμως γεμάτος ιερή πίστη ναός  μέσα στο μεγαλύτερο και σπουδαιότερο υπερόπλο - πολεμικό πλοίο που βρισκόταν στην κατοχή των Ελλήνων.   και αναφέρομαι στο Θωρηκτό Αβέρωφ.
Με πρόταση του τότε Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού το αρχηγείο του Πολεμικού Ναυτικού κάνει μια φαντασιακή κίνηση και ιδρύει μέσα στο πλοίο ένα παρεκκλήσι … το όποιο και αυτό έμεινε άγνωστο στην ιστορία – του αγίου Νικόλαου. 

 
Ήταν το μοναδικό πολεμικό πλοίο της εποχής που είχε μέσα στο πλήρωμα του ιερέα και μάλιστα παράλληλα και δάσκαλο. 
Μέσα στο μικρό αυτό παρεκκλήσι ο στρατιωτικός ιερέας λειτουργούσε τις καθημερινές ακολουθίες και τις παρακλήσεις πριν από κάθε μάχη όπου όλο το πλήρωμα συμμετείχε, και παράλληλα έκανε κάτι πολύ σπουδαίο. Δίδασκε στα αγράμματα παλικάρια του πληρώματος γράμματα.
Πόσο όμορφη και συγκινητική ιστορία. 

 
Έχοντας ανακαλύψει λοιπόν όλα αυτά και συνειδητοποιώντας πόσο σημαντικό είναι αυτό το άγνωστο έγγραφο αλλά και πόσο θα έχει ενδιαφέρον σκέφτηκα να το προσφέρω έτσι ώστε όλοι να μπορούν να το δουν και να το διαβάσουν,
 
Είναι μια αγνή προσφορά στον πολιούχο του νησιού μας, στη μεγάλη και  ένδοξη ναυτική ιστορία της Σύρου, στον προστάτη των ναυτικών μας,  και παράλληλα ένα φόρος τιμή στους ναυτικούς της ναυτικής οικογένειας μου. 
 
Θέλω να με ευγνωμοσύνη να ευχαριστήσω τον Σεβασμιότατο που αμέσως με την γνωστή προοδευτικότητα και οξυδέρκεια που τον διακρίνει  κατάλαβε την σπουδαιότητα του έγγραφου και αποδέχθηκε με χαρά τη πρότασή μου.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον Γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Αλέξανδρο Μαρκουϊζο, ο οποίος  με την τρόπο του συνείσφερε στην υλοποίηση της ιδέας.
Είναι πολύ σημαντικό επίσης να ευχαριστήσω - αν και δεν είναι μαζί μας σήμερα -  τον κ. Γιώργο Μαστρογεωργίου από την υπηρεσία Ιστορίας του Πολεμικού ναυτικού για την σημαντική βοήθεια του. 
Για να αναπαραστήσουμε σε ακριβές αντίγραφο της εποχής εκείνης το σπουδαίο αυτό έγγραφο χρειάστηκε η εξαιρετική δουλεία και βοήθεια των συνάδελφων και επί πολλά χρόνια φίλων και συνεργατών στην «Εκτυπωτική» , τον «Λογότυπο»  και την Εφημερίδα «Λόγος των Κυκλάδων» και ιδιαίτερα της Λίτσας Χαραλάμπους.
Το αποτέλεσμα της δουλειάς αυτής είναι άκρως εντυπωσιακό και μόνο ένα τεράστιο ευχαριστώ από καρδιάς δεν φτάνει είμαι σίγουρος αφού εργάστηκαν αφιλοκερδώς προσφέροντας και εκείνοι με τον τρόπο τους στην όμορφη και ευγενική ιδέα μου.
Δεν ήταν εύκολη δουλειά πιστέψτε με…  Αλλά άξιζε τον κόπο. 

Και επιτρέψτε μου να τελειώσω με αυτό ….
Θέλω να κάνω μια πρόταση και ελπίζω να ακουστεί.
Είναι ένα όνειρο μου που θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. 
Να καθιερωθεί στην Σύρο η Ημέρα του Ναυτικού.
 
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ… Υπάρχουν δυο παγκόσμιες ημέρες καθιερωμένες από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) που επίσημα είναι αφιερωμένες στους ναυτικούς. Πολύ Κοντά μεταξύ τους. 
 
Η ΠΡΩΤΗ είναι η Παγκόσμια Ημέρα για τον Ναυτικό και εορτάζεται στις 25 Ιουνίου κάθε χρόνο. Σκοπός της είναι η υπενθύμιση και η αναγνώριση. Ένας φόρος τιμής της συνεισφοράς των ναυτικών παγκοσμίως στο διεθνές εμπόριο, την παγκόσμια οικονομία, την κοινωνία.
Σε όλο τον κόσμο όπου υπάρχει ναυτιλία την ημέρα αυτή γίνονται λαμπρές και συγκινητικές εκδηλώσεις αφιερωμένες στους Ναυτικούς. 
 
Η ΔΕΥΤΕΡΗ είναι η Παγκόσμια Ναυτική Ημέρα. Αυτή γιορτάζεται ένα μήνα περίπου μετά την Παγκόσμια Ημέρα για τον Ναυτικό, στις 28 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. Καθιερώθηκε και αυτή από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) και στόχος της είναι να εστιάσει την προσοχή στη σημασία της ναυτιλίας, της ασφάλειας στη θάλασσα και στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Στην Ελλάδα έχουμε την 6Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ημέρα εορτής του αγίου Νικόλαου ως επίσημη ημέρα της βάση της θρησκείας μας και με νόμο του κράτους εορτής των Ναυτικών . 
Έχουμε τρεις ημέρες λοιπόν, δυο διεθνείς και μια εθνική όπου οι ναυτικοί μας γιορτάζουν επίσημα.

 
Η Σύρος και η Ερμούπολη υπήρξαν σημαντικά κέντρα ναυτιλίας και γνωρίζετε όλοι πολύ καλά την Ιστορία μας.
Έχουμε ήδη έτοιμο ένα μνημείο αφιερωμένο στον Αφανή Ναύτη που βρίσκεται εντελώς παραμελημένο και ξεχασμένο στην πλατεία του τελωνείου. Και μάλιστα στο σημείο που δένουν τα κρουαζιερόπλοια. Στο απόλυτο τουριστικό σημείο του λιμανιού της Ερμούπολης.

 
Η σημαντικότητα του δεν περιορίζεται μόνο στην σημασιολογία του. Δηλαδή ότι είναι αφιερωμένο στους ναυτικούς που χάθηκαν στην θάλασσα, αλλά και στον ίδιο τον γλύπτη, τον Γιάννη Παππά που το κατασκεύασε και είναι όχι μόνο ο σημαντικότερος έλληνας γλύπτης της Νεοελληνικής Ιστορίας αλλά και ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες της Νεώτερης Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι το μνημείο έγινε με έξοδα και δωρίστηκε από την εφοπλιστική Οικογένεια Γουλανδρή που εκείνη την εποχή ήταν και ιδιοκτήτες του Νεωρίου.

Η ανάδειξη, η γνωστοποίηση και δημοσιοποίηση του λοιπόν είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει ένα ντόμινο ενδιαφερομένων και ένα ακόμα σημαντικότατο πόλο έλξης Ιστορικού, Φιλοτεχνικού, ARTστικού και Εκπαιδευτικού και φυσικά Τουριστικού ενδιαφέροντος που θα φέρει πολλούς ανάλογου ενδιαφέροντος επισκέπτες που θα ενδιαφερθούν να δουν το γλυπτό αυτό.

 
Θα μπορούσαμε σε συνεργασία με όλους τους σχετικούς φορείς και με τους συλλόγους των ναυτικών και των οικογενειών των ναυτικών να ξεκινήσουμε τον θεσμό μια ναυτικής γιορτής αφιερωμένης στους Ναυτικούς, Με απονομές τιμών και στεφάνων στον Αφανή ναύτη το μνημείο που ήδη υπάρχει και είναι έτοιμο στο λιμάνι της Σύρου και με διαφορές εκδηλώσεις αποκλειστικά αφιερωμένες στην Ναυτική Ιστορία της Σύρου και στους Ναυτικούς Συριανούς.
 
Είχα προτείνει κάτι ανάλογο σαν μια αναβίωση της ναυτικής εβδομάδας που γίνονται σε όλο και περισσότερες πόλεις της πατρίδας μας αναγνωρίζοντας την σημασία της ναυτιλίας στα νέα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας.
Μια ναυτιλία που επανέρχεται δυναμικά στην Ελληνική κοινωνία με όλο και περισσότερους νέους να ακλουθούν το ναυτικό επάγγελμα ξανά και ευχόμαστε ο άγιος Νικόλαος ο προστάτης και πολιούχος να τα έχει καλά και δυνατά. 

 
Για την υλοποίηση και θεσμοθέτηση αυτής της ευγενικής πράξης τιμής στους ήρωες ναυτικούς μας δηλώνω ότι προτίθεμαι να βοηθήσω με όλες τις δυνάμεις μου. 
 
Άλλωστε μην ξεχνάτε κάτι πολύ σπουδαίο.
 
Ένας ναυτικός από την στιγμή που μπαίνει να εργαστεί στο πλοίο του…  είναι ένας ΗΡΩΑΣ. Ένας ήρωας που μάχεται καθημερινά όχι μόνο με τα στοιχεία της φύσης αλλά και με τα ίδια τα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης .. Και αυτά πολλές φορές είναι πολύ πιο ισχυρά και βάναυσα από εκείνα ακόμα τα στοιχειά της φύσης.
 
Σας ευχαριστώ πολύ όλους. 
 
Τη Χάρη, την Ευχή και την Δύναμη του αγίου Νικόλαου να έχουμε όλοι μας.
Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά.
 
Παναγιώτης Κουλουμπής»
 
05 Δεκεμβρίου 2017 Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου «Του Φτωχού», Άνω Σύρος 
06 Δεκεμβρίου 2017 Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου, Ερμούπολη, Σύρος