Πολιτισμός

Αν η βράβευση γίνεται για να εξαρθεί ο θεσμός της τιμητικής διάκρισης ανθρώπων που αποφέρουν ουσιαστικό όφελος στην κοινωνία, τότε η βράβευση του Μάνου Ελευθερίου από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας, την Ακαδημία Αθηνών περιποιεί μεγάλη τιμή στην γενέτειρά του την Ερμούπολη.

Όχι μόνο έχει βγει από την αφάνεια, αλλά στοχεύει και ψηλά ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Φοίνικα, που επανιδρύθηκε το 2002, αναγεννώμενος εκ της στάχτης του, αφού ο πριν υφιστάμενος είχε διαλυθεί λόγω εσωτερικών διαφωνιών και ερίδων. Ο πρόεδρός του ευελπιστεί να συνεχίσει την προσφορά στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού, τα οποία θα εμπλουτίσει με μια σειρά δραστηριοτήτων και άξονα αναφοράς τους νέους, στους οποίους θα μεταλαμπαδεύσει τις παραδόσεις του τόπου μας για να μην τις σβήσει το πέρασμα του χρόνου.

Μια γλώσσα αυτόχρημα λαϊκή, που απευθύνεται με ειλικρίνεια και αμεσότητα στην παρθενική ευαισθησία των απλών ανθρώπων, είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί στην τέταρτη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Έτσι απλά» ο Νίκος Μαραγκός. Γεννήθηκε στη Σύρο και τέλειωσε το Λεόντειο Λύκειο στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως εθελοντής στην Κύπρο το 1967 και σήμερα συνταξιούχος, αφού πέρασε από πολλά επαγγελματικά στάδια με το μυαλό γεμάτο εικόνες, μεταφέρει με λόγο έμμετρο τα βιώματά του. Δίνοντας ο ίδιος το στίγμα της ποίησης του στην εισαγωγή του βιβλίου ποιημάτων του, σημειώνει πως όλα είναι «με ποιήματα ίσως φτωχά.. γυμνά». Γιατί οι στίχοι του είναι λιτοί και στέρεοι σαν την καθημερινή κουβέντα.

Με την ανάγνωση ποιημάτων της σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι έχει κι εκείνη το κοινό χαρακτηριστικό των ρομαντικών συγγραφέων. Τη νοσταλγία ενός ανεπιτήδευτου παρελθόντος, που οδηγεί στο ενδιαφέρον το οποίο κρύβει ο αυθορμητισμός και η αυθεντικότητα της ατομικής εσωτερικής αλήθειας. Αυτών δηλαδή που συνιστούν τα αποκλειστικά κριτήρια για την εκτίμηση κάθε έργου τέχνης, το οποίο, με τον μοναδικό του χαρακτήρα, οφείλει να εκφράζει το προσωπικό βίωμα του δημιουργού του.

Μια ανατρεπτική μαύρη κωμωδία - στην οποία η πόρτα της συνείδησης μπορεί να παραμένει ερμητικά κλειστή απέναντι σε όλους και σε όλα, αλλά όχι απέναντι στους ίδιους μας τους εαυτούς – ανέβασε την Παρασκευή και το Σάββατο 6 &7 Σεπτεμβρίου 2013 στο θέατρο Απόλλων, ο Θεατρικός Οργανισμός Altera Pars, με τον «Εβραίο» να θέτει ένα διττό στόχο. Αφενός επιζητεί - μέσα από τις συνεχείς ανατροπές- τη διασκέδαση του κοινού, αφετέρου όμως και τον προβληματισμό του καθώς μέσα από την εξέλιξη της πλοκής του έργου - που τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του ’50 – ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν μια τραγική φάρσα.

Σελίδες

Subscribe to Πολιτισμός