Πολιτισμός

Σε μια άξια συγχαρητηρίων κίνηση προχώρησε, την περασμένη Παρασκευή, η αρχαιολόγος Καλυψώ Φαροπούλου, η οποία – υπό την αιγίδα της Βαρδακείου Σχολής – επιμελήθηκε ένα αφιέρωμα για τη ζωή και το έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Όπως είναι ήδη γνωστό, το 2014 έχει ανακηρυχθεί στην Ελλάδα «έτος Ελ Γκρέκο» καθώς συμπληρώνονται 400 χρόνια από τον θάνατό του (7 Απριλίου 1614), ενώ και στην Ισπανία αποδίδονται εξίσου τιμές για την επέτειο του θανάτου του με τη διοργάνωση δύο θεματικών εκθέσεων σε Μαδρίτη και Τολέδο.

Μια μοναδική συναυλία θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν όλοι όσοι το Σάββατο 22 Μαρτίου δηλώσουν παρουσία στο Θέατρο Απόλλων όπου, τρείς σπουδαίοι μουσικοί, ο κιθαρίστας Παναγιώτης Μάργαρης και οι ερμηνεύτριες Ελένη Δήμου και Ελένη Πέτα θα παρουσιάσουν μια μουσική παράσταση με διάχυτη της ατμόσφαιρα της μυσταγωγίας επιλέγοντας να ερμηνεύσουν μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια του ελληνικού αλλά και του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Γνώριμες σε όλους μας μελωδίες - στον επιβλητικό χώρο του ιστορικού θεάτρου της Σύρου - θα δέσουν αρμονικά μεταξύ τους δημιουργώντας ένα μοναδικό αλλά και γεμάτο εκπλήξεις μουσικό τοπίο. Οι τρείς καταξιωμένοι καλλιτέχνες ενώνουν τις δυνάμεις τους με στόχο να ταξιδέψουν τον ακροατή σε προορισμούς γοητευτικούς, γεμάτους πολυποίκιλα φωνητικά και κιθαριστικά ηχοχρώματα αλλά και ενορχηστρωτική διάθεση, τόσο σκοτεινή όσο και φλογερή, και τόσο μεσογειακή όσο και δυτική.

Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής ανάμεσα στους μαθητές του, πολλοί και διαφορετικοί όπως αρμόζει σε έναν δάσκαλο μουσικής παλαιάς κοπής. Η θητεία του στη Σύρο επί 18 χρόνια, (ήλθε το 1965)- σεμνή, αφορούσε μόνο μια μικρή κοινότητα από τις πολλές που απαρτίζουν τη ζωή της ελληνικής μουσικής εκπαίδευσης. Εκείνο που τον διέκρινε από άλλους συναδέλφους του, σε δύσκολους καιρούς, (διάνυε το 56ο έτος της ηλικίας του όταν εγκατέλειψε τα εγκόσμια, τον Απρίλιο του 1992), ήταν το σπουδαίο μουσικό ταλέντο του, η τόλμη και η επιθυμία του να ανοίγει δρόμους σε εποχές μεγάλης δυστοκίας.

Την περασμένη Τετάρτη πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του δήμαρχου Γιάννη Δεκαβάλλα συνάντηση των επικεφαλής των συνδυασμών που έχουν ανακοινώσει επίσημα την κάθοδο τους στις προσεχείς δημοτικές εκλογές, Ανδρέα Γιαλόγλου, Γιάννη Δεναξά, Γιώργο Μαραγκό και Ανάργυρο Δεναξά, με μοναδικό θέμα την «Υποψηφιότητα της Σύρου και των Κυκλάδων για τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2021».

Τα βραβεία του Πρώτου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Σατυρικού Θεάτρου σάρωσε ο Θεατρικός Όμιλος «Σουρής» στην Πάτρα, παίζοντας την «Αρμένικη Βίζιτα» (ένα αυστηρά 15 λεπτο κομμάτι) από το έργο του Άντονι Τσέχοφ «Βότκα Μολότωφ» σε ελεύθερη θεατρική διασκευή του Νηλ Σάϊμον, που είχε ανεβάσει στο θέατρο Απόλλων το 2003.

Αν η βράβευση γίνεται για να εξαρθεί ο θεσμός της τιμητικής διάκρισης ανθρώπων που αποφέρουν ουσιαστικό όφελος στην κοινωνία, τότε η βράβευση του Μάνου Ελευθερίου από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας, την Ακαδημία Αθηνών περιποιεί μεγάλη τιμή στην γενέτειρά του την Ερμούπολη.

Όχι μόνο έχει βγει από την αφάνεια, αλλά στοχεύει και ψηλά ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Φοίνικα, που επανιδρύθηκε το 2002, αναγεννώμενος εκ της στάχτης του, αφού ο πριν υφιστάμενος είχε διαλυθεί λόγω εσωτερικών διαφωνιών και ερίδων. Ο πρόεδρός του ευελπιστεί να συνεχίσει την προσφορά στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού, τα οποία θα εμπλουτίσει με μια σειρά δραστηριοτήτων και άξονα αναφοράς τους νέους, στους οποίους θα μεταλαμπαδεύσει τις παραδόσεις του τόπου μας για να μην τις σβήσει το πέρασμα του χρόνου.

Μια γλώσσα αυτόχρημα λαϊκή, που απευθύνεται με ειλικρίνεια και αμεσότητα στην παρθενική ευαισθησία των απλών ανθρώπων, είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί στην τέταρτη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Έτσι απλά» ο Νίκος Μαραγκός. Γεννήθηκε στη Σύρο και τέλειωσε το Λεόντειο Λύκειο στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως εθελοντής στην Κύπρο το 1967 και σήμερα συνταξιούχος, αφού πέρασε από πολλά επαγγελματικά στάδια με το μυαλό γεμάτο εικόνες, μεταφέρει με λόγο έμμετρο τα βιώματά του. Δίνοντας ο ίδιος το στίγμα της ποίησης του στην εισαγωγή του βιβλίου ποιημάτων του, σημειώνει πως όλα είναι «με ποιήματα ίσως φτωχά.. γυμνά». Γιατί οι στίχοι του είναι λιτοί και στέρεοι σαν την καθημερινή κουβέντα.

Με την ανάγνωση ποιημάτων της σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι έχει κι εκείνη το κοινό χαρακτηριστικό των ρομαντικών συγγραφέων. Τη νοσταλγία ενός ανεπιτήδευτου παρελθόντος, που οδηγεί στο ενδιαφέρον το οποίο κρύβει ο αυθορμητισμός και η αυθεντικότητα της ατομικής εσωτερικής αλήθειας. Αυτών δηλαδή που συνιστούν τα αποκλειστικά κριτήρια για την εκτίμηση κάθε έργου τέχνης, το οποίο, με τον μοναδικό του χαρακτήρα, οφείλει να εκφράζει το προσωπικό βίωμα του δημιουργού του.

Μια ανατρεπτική μαύρη κωμωδία - στην οποία η πόρτα της συνείδησης μπορεί να παραμένει ερμητικά κλειστή απέναντι σε όλους και σε όλα, αλλά όχι απέναντι στους ίδιους μας τους εαυτούς – ανέβασε την Παρασκευή και το Σάββατο 6 &7 Σεπτεμβρίου 2013 στο θέατρο Απόλλων, ο Θεατρικός Οργανισμός Altera Pars, με τον «Εβραίο» να θέτει ένα διττό στόχο. Αφενός επιζητεί - μέσα από τις συνεχείς ανατροπές- τη διασκέδαση του κοινού, αφετέρου όμως και τον προβληματισμό του καθώς μέσα από την εξέλιξη της πλοκής του έργου - που τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του ’50 – ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν μια τραγική φάρσα.

Σελίδες

Subscribe to Πολιτισμός