Σκηνοθετεί στον ουρανό ο Μανώλης Στρατάκης

Έφυγε από τη ζωή στα 92 του χρόνια αφήνοντας ανεξίτηλα τα χνάρια του στη Σύρο

 

Στα 92 του χρόνια (γεννήθηκε το 1925) έφυγε από τη ζωή ο Μανώλης Στρατάκης, μετεωρολόγος της Σύρου επί μια 10ετία (1962 έως 1972), αλλά σχεδόν κανείς δεν τον θυμάται με αυτή του την ιδιότητα, αφού άφησε εποχή (και βαθιά χνάρια) με τη δραστηριότητά του ως σκηνοθέτης σε ερασιτεχνικούς θιάσους του νησιού, ενώ πρωτοστάτησε στις προσπάθειες ανακαίνισης και επισκευής του ιστορικού θεάτρου Απόλλων.

Όπως πληροφορηθήκαμε από την ηλεκτρονική εφημερίδα της Κρήτης Candia News: «Πλήρης ημερών, "έφυγε" το πρωί από τη ζωή ο Βιαννίτης λόγιος, Μανόλης Στρατάκης. Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 12 το μεσημέρι στην Παναγίτσα, στο Ηράκλειο.

Ο Μανόλης Στρατάκης γεννήθηκε το 1925 στην Άνω Βιάννο, τη γενέτειρα του συγγραφέα Ιωάννη Κονδυλάκη. Το 1943 αποφοιτά από το εξατάξιο Γυμνάσιο Βιάννου, ενώ ήδη από το 1941 (πριν από τη Μάχη της Κρήτης) εντάσσεται σε ένα δίκτυο παρατηρητών με σκοπό την έγκαιρη ενημέρωση των Αρχών σε περίπτωση εχθρικής θαλάσσιας απόβασης. Ήδη από το 1943 μαζί με τους Μανόλη Φουρναράκη, Γιώργο Μαυρογένη και μερικές νέες κοπέλες δημιουργούν την πρώτη βιαννίτικη χορωδία, η οποία στη συνέχεια εξελίσσεται σε χορωδία της ΕΠΟΝ Βιάννου. Στις 14-9-1943 μαζί με τον πατέρα του και 80 Βιαννίτες αντιμετωπίζει το εκτελεστικό απόσπασμα, μετά το Ολοκαύτωμα της Βιάννου με τους 400 εκτελεσθέντες, αλλά σώζεται την τελευταία στιγμή….»

«…Από τον Οκτώβριο του 1946 μέχρι και το 1949 εξορίζεται στη Μακρόνησο. Το 1950 επιστρέφει στη Βιάννο και συνεργάζεται με την ερασιτεχνική βιαννίτικη θεατρική ομάδα, ενώ ταυτόχρονα πρωτοστατεί στις βιαννίτικες χοροεσπερίδες της δεκαετίας του 1940 καθιερώνοντας τους ευρωπαϊκούς χορούς. Παράλληλα, αναλαμβάνει ξανά πρωτοψάλτης της εκκλησίας του Άγιου Γεώργιου Βιάννου. Το 1951 σώζεται από το ναυάγιο του καραβιού Αδρίας, ενώ τον ίδιο χρόνο πρωτεύει στις εισαγωγικές εξετάσεις της Μετεωρολογικής Σχολής Αθηνών. Από το 1952 έως το 1956  φοιτά ταυτόχρονα και στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Κώστα Μιχαηλίδη ενώ κατά το χρονικό διάστημα 1952-1953 μαθητεύει κοντά στην διάσημη σοπράνο Δανάη Στρατηγοπούλου καλλιεργώντας τη φωνή του βαρύτονου. Το 1956 πτυχιούχος της Σχολής Θεάτρου, παίρνει μέρος σε δυο θεατρικά έργα («Βασιλική του Μάτεση και «Δωδεκάτη νύχτα» του Σαίξπηρ) με κλιμάκιο του Εθνικού Θεάτρου. Ταυτόχρονα, σπουδάζει βυζαντινή μουσική στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών από όπου και παίρνει το πτυχίο βυζαντινής μουσικής.

Η πρώτη του μετάθεση ως μετεωρολόγος είναι στο νησί της Σάμου, στο οποίο παραμένει από το 1957 έως και το 1963, όπου συνεργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτης με την τοπική ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του συλλόγου «Φίλοι της πόλης» και το Λύκειο των Ελληνίδων. Το 1958 στον Κότσικα Σάμου παντρεύεται την Κεφαλονίτισσα φαρμακοποιό Ματθίλδη Λιναρδάτου και το 1960 γεννιέται το παιδί τους, ο Γιώργος.

Ο επόμενος σταθμός στη ζωή του Μανόλη Στρατάκη είναι η Σύρος, όπου υπηρετεί ως προϊστάμενος της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας από το 1962 έως και το 1972. Στη Σύρο αναλαμβάνει Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Λυκείου Ελληνίδων και σκηνοθετεί στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» πολλά θεατρικά έργα. Το 2002 ο Δήμος Ερμούπολης τον βράβευσε για την προσφορά του. Μέσα στη δικτατορία και συγκεκριμένα το 1972 μετατίθεται στην Αθήνα όπου και παραμένει μέχρι το 1983.

Το 1983 επιστρέφει στην Κρήτη  και το 1996 και το 1997 συνεργάζεται με τη θεατρική ομάδα των Φαρμακοποιών της πόλης του Ηρακλείου και με τη θεατρική ομάδα Αρκαλοχωρίου….»

Όσοι γνώρισαν τον Μανώλη Στρατάκη μόνο θετικά μπορούν να εκφραστούν γι’ αυτόν, γιατί ήταν ένας πραγματικός θεατράνθρωπος, αφού είχε υπηρετήσει το θέατρο με όλη τη δύναμη της ψυχής του. 

Στη μνήμη του θα δημοσιεύσουμε συνέντευξη, την οποία είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα «Ο ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ» πριν από 10 χρόνια, όταν είχε επισκεφτεί τη Σύρο για μια ακόμη φορά, αφού ποτέ του δεν την ξέχασε.