Αναγγελία προαναγγελθέντος θανάτου

Αναγγελία προαναγγελθέντος θανάτου - Σύρος - Ερμούπολη - Σχολιάζει ο Γιάννης Ρουσσουνέλος

Σχολιάζει ο Γιάννης Ρουσσουνέλος

 
ΦΥΣΙΚΑ και δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» το πόρισμα των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου σχετικά με το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο δημιουργείται σε συγκεκριμένες περιοχές της Ερμούπολης εξαιτίας των καθιζήσεων του εδάφους.
 
ΥΠΑΡΧΕΙ μια προϊστορία τουλάχιστον τριάντα ετών και ο Δήμος έχει στην κατοχή του μελέτες επί μελετών από το 1986 και εντεύθεν, μέσω των οποίων καταδεικνύεται η έκταση του προβλήματος και τονίζεται πως επιβάλλεται η άμεση(!) λήψη μέτρων.
 
ΤΗΝ όποια επί μέρους ευθύνη για την μέχρι σήμερα κατάσταση την έχουν οι προηγούμενες Δημοτικές Αρχές και ελάχιστα η παρούσα, με την τελευταία να παραλαμβάνει μια «καυτή πατάτα» και να προσπαθεί να βρει μέρος να την ακουμπήσει.
 
ΟΤΑΝ έγινε η πρώτη γεώτρηση στην περιοχή των Τριών Ιεραρχών, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, διαπιστώθηκε ότι από βάθος 30 μέτρων το γεωτρύπανο έβγαζε «τάλκη» και δεν προχώρησε σε μεγαλύτερο βάθος γιατί δεν είχε νόημα. Η διερεύνηση αυτή είχε σαν σκοπό να εστιάσει στα πόσα μέτρα θα ήταν ασφαλής μια σωστή θεμελίωση σπιτιού, οπότε εκείνο που αποδείχτηκε ήταν ότι απαιτούνταν μια ειδική θεμελίωση με βάση αυτή τη γεωλογική δομή του εδάφους και φυσικά όχι σε βάθος 30 και πλέον μέτρων.
 
ΠΕΡΑΝ αυτού, στη συνέχεια, και μετά από πιέσεις του τοπικού Τύπου κυρίως, διενεργήθηκε μια επιφανειακή εδαφολογική έρευνα στην ευρύτερη περιοχή (Λιβοχώρι, Δόξα, Ευαγγελίδη), μέσω της οποίας-έστω και έτσι- καταδείχτηκε ότι όντως υπήρχε σοβαρό πρόβλημα.
 
ΚΑΙ ενώ κοινή ήταν η άποψη επιστημόνων και μη ότι στις περιοχές αυτές θα έπρεπε να απαγορευτεί η δόμηση ή να επιτρέπεται μόνο για απλές κατοικίες και με ειδικούς όρους, ώστε να μην επιβαρύνεται το έδαφος, αντίθετα στις περιοχές αυτές άνθισε η δόμηση πολυωρόφων κατοικιών, βαριάς κατασκευής, χωρίς στην ουσία κανένα έλεγχο από κανέναν.
 
ΤΟ πρόβλημα (και αυτό είναι το αστείο, αν μπορεί κάποιος να το χαρακτηρίσει αστείο) είναι το γεγονός ότι το «μεγαλοπρεπές κτήριον» του ορφανοτροφείου θηλέων, που χτίστηκε από τον Αλέξανδρο Μπαμπαγιώτη πίσω από τον Ι.Ν των Τριών Ιεραρχών και ολοκληρώθηκε το 1870, λειτούργησε μόνο 50 χρόνια διότι «κατολίσθηση του εδάφους στην περιοχή το έκανε ακατοίκητο» και εγκαταλείφθηκε το 1923, όπως αναφέρουν έντυπα της εποχής.
 
ΠΑΡΑ το γεγονός ότι το έδαφος είχε δείξει ευθέως τις εχθρικές του διαθέσεις, κανείς δεν έκανε τον κόπο να ασχοληθεί, με αποτέλεσμα να αρχίσει μια διαρκώς αυξανόμενη οικοδομική δραστηριότητα, οπότε σε λίγα χρόνια ορισμένες κατοικίες παρουσίασαν έντονες ρωγματώσεις και απειλούσαν πλέον με κίνδυνο κατάρρευσης, με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται αυτό.
 
ΚΑΠΟΙΕΣ παρεμβάσεις θεμελίωσης κατοικιών, ώστε να αποσοβηθεί ο κίνδυνος κατάρρευσης, με κρατική μέριμνα το 1991, δεν έλυσαν το πρόβλημα στην ευρύτερη περιοχή, στην οποία η δόμηση εξακολουθούσε να βασιλεύει, παρά το γεγονός ότι η κατασκευή της είχε σημαντικό κόστος εξαιτίας της όποιας ειδικής θεμελίωσης κατά την κρίση του επιβλέποντα μηχανικού.
 
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ είναι και το γεγονός ότι τον Φεβρουάριο του 2003, μετά από βροχόπτωση, έντρομοι κάτοικοι στην περιοχή «Λιβοχώρι» έβλεπαν τα μεσάνυχτα ένα βουνό να κυλάει προς τις κατοικίες τους, απειλώντας τα πάντα και τους πάντες, χωρίς ευτυχώς να προκληθούν σημαντικές ζημιές, γιατί το «βουνό που περπατούσε» τους λυπήθηκε την τελευταία στιγμή και σταμάτησε τον «βηματισμό» του.
 
ΤΙ έχει γίνει μέχρι σήμερα, παρά τους συνεχείς βρυχηθμούς του εδάφους; Μια τρύπα στο νερό. Κάποιες τρύπες από γεωτρύπανα ή κάποιες διερευνητικές τομές, σύνταξη κάποιας μελέτης, για να δείξουμε πως κάτι κάναμε και πέραν τούτου ουδέν.
 
ΚΥΡΙΑ φυσικά έχει το κεντρικό κράτος, που δείχνει να αδιαφορεί, επικαλούμενο αδυναμία εξασφάλισης πιστώσεων προκειμένου να ληφθούν τα όποια μέτρα που θα διασφαλίσουν την ακεραιότητα κατοικιών και ανθρώπων, αλλά ευθύνη έχει και η κάθε Δημοτική Αρχή, η οποία νομίζει πως η χαρτούρα και τα όποια κοινότυπα έγγραφά της στην οιανδήποτε κεντρική αρχή θα της δώσουν άφεση αμαρτιών αν συμβεί το απευκταίο στις περιοχές αυτές.