Ριπίδια

Χιουμοριστική προσέγγιση στη Συριανή πραγματικότητα

Εν χορδαίς και οργάνοις - Σύρος - Ερμούπολη - Χιουμοριστική προσέγγιση στη Συριανή πραγματικότητα
Η ΘΕΙΑ η Φιλίτσα. Ζωή να ‘χει. Που έχει. Εμείς δεν έχουμε. Κι αυτή που ζούμε δανεικιά είναι. Κάθε μέρα που περνάει λέμε «Τουλάχιστον έχουμε τη γεια μας». Μόνο αυτή μας έμεινε (όση έμεινε), γιατί όλα τα άλλα μας τα έχουνε πάρει. Ακόμα και την ελπίδα, που πρώτα πέθαινε τελευταία. Τώρα πέθανε πριν από μας, αλλά η θεία Φιλίτσα δεν χαμπαριάζει.
Τα ακατανόητα της θείας Φιλίτσας - Σύρος - Ερμούπολη - logotypos - Ρίμος
ΣΕ τούτη τη χώρα δεν υπάρχει μέση. Υπάρχουν μόνο άκρα. Παντού. Ιδιαίτερα στους νόμους, που ο κάθε νομοθέτης νομοθετεί για κάτι το συγκεκριμένο πιάνοντας το Α, δηλαδή την αρχή, και το Ω, δηλαδή το τέλος. 
 
ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ο Γιώργος Σαββίδης, παλαίμαχος δημοσιογράφος, με μάχιμη δημοσιογραφία 54 ετών, πρόεδρος της Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), σε συνέντευξή του στον ΛΟΓΟ πριν από δύο χρόνια.
 
 
ΣΙΓΟΥΡΑ, επιμερίζοντας τις ευθύνες στο «γιατί αυτό το νησί τουριστικά πάει από το κακό στο χειρότερο», ένα μεγάλο μέρος τους τις φορτώνονται οι «κεφαλές» του τόπου, που δεν φρόντισαν για τη σωστή προβολή, για τη σωστή τοποθέτηση των κατάλληλων προσώπων, για την έλλειψη φαντασίας και για τόσα και τόσα άλλα τα οποία έχουν αναλυθεί κατά καιρούς από ειδήμονες καλοπροαίρετα ή και καλοπροαίρετα.
 
ΠΡΕΠΕΙ, τελικά, να το χωνέψουμε στη Σύρο πως εμείς εδώ ζούμε σε άλλη χώρα, για να μην το τραβήξουμε πιο μακριά και πούμε πως ζούμε σε άλλον πλανήτη.
 

 

ΛΕΣ και το καλοκαίρι απελευθερώνει  κάποια οιστρογόνα στον νεανικό (κατά βάση) οργανισμό και αυτά συντείνουν στην ανάγκη της κόντρας με τον Θάνατο.
 
Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ και η Άνοιξη που πέρασαν εξελίχτηκε σαν ο χειρότερος από όλους, μετά την Κατοχή. Καθημερινό πλέον ήταν (και εξακολουθεί να είναι) το φαινόμενο ανθρώπων με το χέρι σε θέση ελεημοσύνης, ύστατη προσπάθεια επιβίωσης σε μια χώρα που προσπαθεί να κρατηθεί (κυριολεκτικά) από τα μαλλιά της για να μην πνιγεί.
 
ΕΙΜΑΣΤΕ, λέει, μια από τις πιο φτηνές χώρες τις Ευρώπης, σε ό,τι αφορά το «καλάθι της νοικοκυράς». Τώρα, πώς γίνεται να είναι φτηνό το «καλάθι» και ο κόσμος να μαζεύει «αποφάγια» και σάπια κηπαία από τους κάδους απορριμμάτων, αυτό προφανώς είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο».
 

Σελίδες

Subscribe to Ριπίδια