Καλά που δεν γεννήθηκε φέτος ο Χριστός

Καλά που δεν γεννήθηκε φέτος ο Χριστός - Σύρος - Ερμούπολη - Το ευθυμογράφημα του logotypos.gr
Το ευθυμογράφημα του logotypos.gr
 
ΕΧΕΙΣ δίκιο, κύριε Ανάργυρε όταν λες πως «Αποκλείεται ο Θεός να αποφάσιζε να στείλει τον Γιο Του να γεννηθεί στη γη στις μέρες μας, γιατί θα τον σταυρώνανε λίγες ώρες μετά τη γέννησή Του».
 
ΘΑ μου πεις και τότε, πριν από 2016 χρόνια, όταν γεννήθηκε, έγινε ο χαμός. Ο Ηρώδης έσφαξε όλα τα πρωτότοκα παιδιά των Εβραίων στη Βηθλεέμ για να μην του πάρει (λέει) το θρόνο ο νέος βασιλιάς. Αυτό που δεν καταλαβαίνεις βέβαια είναι «Τι φοβήθηκε ο άνθρωπος; Ήτανε κάποιας ηλικίας. Τι «κάποιας» δηλαδή; Δε θα ‘τανε κοντά στα εξήντα; Πόσο θα ζούσε ακόμα και φοβήθηκε μήπως ένα νεογέννητο του άρπαζε τον θρόνο μετά από είκοσι και βάλε χρόνια; Μπας είχε κάνει συμβόλαιο με το Χάρο για το πόσο θα ζούσε;
 
ΑΥΤΟΣ ο Ηρώδης (τότε) είχε σκοτώσει κόσμο και κοσμάκη. Σιγά που θα τον πιάνανε οι τύψεις αν σκότωνε και έναν παραπάνω, αν καταλάβαινε πως κινδύνευε να του φάει το θρόνο. Εδώ, λίγο πριν πεθάνει δολοφόνησε τον γιο του τον Αντίπατρο, θα σκεφτότανε να δολοφονήσει έναν ξένο; Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για σένα, κύριε Ανάργυρε, και θα σου μείνουνε οι απορίες, αν και δεν είσαι  άπορος με 1700 ευρώ σύνταξη τον μήνα, μετά τις περικοπές.
 
ΦΥΣΙΚΑ και έχεις το δίκιο με το μέρος σου, στο ξαναλέω, όταν υποστηρίζεις πως ο Θεός δεν θα έστελνε τον Γιο Του σήμερα στη γη. Πού να τον στείλει δηλαδή, ώστε να μην πέσει στα χέρια ενός νέου Ηρώδη; Άσε που λες ότι «Τι Θεός είναι αυτός που έστειλε τον Γιο Του να σώσει τον κόσμο, αλλά μόλις γεννήθηκε έγινε αιτία να πάρουνε από το βυζί της μάνας του το νεογέννητο και να το σφάξουνε οι τζιχαντιστές του Ηρώδη». Είπαμε, αυτά είναι ψιλά γράμματα για σένα, άσε να τα διαβάσει κανένας άλλος που καταλαβαίνει το νόημα των Γραφών.
 
ΠΟΥ να γεννιότανε; Όπου και να το αποφάσιζε ή πόλεμος θα γινότανε ή θα πλήρωνε η μάνα και ο πατέρας Του ΕΝΦΙΑ, ακόμα και σε στάβλο. Διότι, ως γνωστόν, σήμερα πληρώνουν φόρο και τα χωράφια, πόσο μάλλον οι στάνες και οι στάβλοι που θεωρούνται «κεραμίδι στο κεφάλι των προβάτων», εκτός των ανθρώπινων προβάτων φυσικά.
 
ΤΑΡΑΓΜΕΝΕΣ εποχές τότε, πιο ταραγμένες εποχές τώρα, όπως μας λες και μας ξαναλές, κύριε Ανάργυρε. Τότε σταυρώνανε μια κι έξω όσους σηκώνανε κεφάλι στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τώρα σταυρώνουνε κάθε μέρα τον άνεργο και τον χαμηλοσυνταξιούχο, που κοιμάται στον δρόμο (πού στάβλος διαθέσιμος στις μέρες μας!) και πεθαίνει της πείνας ψάχνοντας στους κάδους απορριμμάτων ή βάζει ένα όπλο στο κεφάλι και «έχετε για βρυσούλες, λόγκοι βουνά, ραχούλες», χωρίς να συγκινείται κανείς από εκείνους που του έδωσαν στην πραγματικότητα το όπλο, του το όπλισαν και του πίεσαν το δάχτυλο πάνω στη σκανδάλη. Αυτός ο τύπος Ηρώδη δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν, κύριε Ανάργυρε, όπως δεν έδινε και ο άλλος Ηρώδης στα χρόνια του Χριστού. Κάτι σαν κάρτα κινητού δηλαδή. Δεν παίρνεις λογαριασμό, δεν δίνεις λογαριασμό πουθενά.
 
ΑΣΕ που ο μικρός Χριστός, όπως λες εσύ δηλαδή, αν τον ρωτούσανε αν ήθελε να γεννιέται κάθε χρόνο, σίγουρα θα απαντούσε αρνητικά γιατί –τι Θεός θα ήτανε, άλλωστε- ξέρει πως με την κάθε γέννησή Του ούτε καλύτερος γίνεται ο κόσμος ούτε εξαφανίζεται ο Ηρώδης από προσώπου γης. Μετά από κάθε γέννηση γεννιέται ο νέος Ηρώδης και ο νέος Πιλάτος που τον περιμένουν πώς και πώς να σφάξουνε τα νέα νήπια και στο τέλος να του φορτώσουν τον Σταυρό, αφού πρώτα πλύνουν καλά τα χέρια του στην κανάτα και πουν για μια ακόμα φορά «Αθώος ειμί από του αίματος τούτου. Υμείς όψεσθε». Γιατί πάντα, κύριε Ανάργυρε», βρίσκεται ένας Ηρώδης ή ένας Πιλάτος και μια πρόχειρη λεκάνη να πλύνουν τα χέρια τους εκείνοι που τα βάφουν με αίμα αθώων και ρίχνουνε τις ευθύνες στους άλλους. «Κρίμα από το Θεό» μου λες, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις φαίνεται πως ο Θεός έχει να ασχοληθεί με κάτι πιο ουσιαστικό και δεν (ξανα)βλέπει τη νέα σφαγή των νηπίων, αν και μέσα σε αυτά πάντα βρίσκεται και ο Γιος Του.
 
ΚΑΛΑ που δεν θα γεννηθεί και φέτος ο Χριστός στη γη με την πλήρη έννοια του λόγου, κύριε Ανάργυρε, αλλά θα γεννηθεί  σχηματικά, για να μας θυμίσει πως μετά από κάθε Σταύρωσή Του πρέπει να περιμένουμε την εκ νέου γέννησή Του. Γιατί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, μόνο που σε κάποιες περιπτώσεις ο θάνατός της έρχεται μαζί με τη γέννησή της, κύριε Ανάργυρε.