Ο κύριος Χατζημάρκος και η θεία Φιλίτσα

Ο κύριος Χατζημάρκος και η θεία Φιλίτσα - Σύρος - Ερμούπολη - Μια στιχομυθία που θα μπορούσε να ήταν και πραγματική

Μια στιχομυθία που θα μπορούσε να ήταν και πραγματική

 
ΕΙΠΑΜΕ κάποια στιγμή: γιατί να κάνουμε υποθέσεις γράφοντας ό,τι μας κατέβει, σχετικά με την επιλογή του περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζημάρκου να μένει είκοσι εννιά από τις τριάντα μέρες του μήνα στη Ρόδο και όχι στη Σύρο που είναι (ακόμα) έδρα της Περιφέρειας, και να μην τον πάρουμε ένα τηλέφωνο να μας το εξηγήσει ο ίδιος; Μπορεί στη Ρόδο να κάνουνε καλύτερο παστοκίδωνο και να του έχει αδυναμία. Άνθρωπος είναι, να μην έχει μια εξάρτηση σε ένα γλυκό;
 
ΚΑΙ τον πήραμε στο τηλέφωνο. Μεταφέρουμε επακριβώς όλη τη συνομιλία μας, ώστε ο αναγνώστης να έχει πλήρη εικόνα του τι διαμείφθηκε. «Καλημέρα» «Καλημέρα, Παναγιώτα» «Παναγιώτα; Μπας και κάναμε λάθος; Κύριε Χατζημάρκο, εσείς είσαστε;» «Εγώ είμαι, βρε Παναγιώτα» «Δεν είμαι η Παναγιώτα, από εφημερίδα είμαι» «Έπιασες δουλειά σε εφημερίδα, Παναγιώτα;» «Πώς σας ήρθε τώρα και με λέτε συνέχεια Παναγιώτα;» «Δεν είσαι η Παναγιώτα;» «Σας είπα, από εφημερίδα είμαι» «Εγώ την Παναγιώτα περίμενα να με πάρει τηλέφωνο. Πώς βρέθηκες εσύ στη γραμμή;» «Αν σας πω πως περνούσα απέξω, είδα φως και μπήκα, θα πιστέψετε;» «Τέλος πάντων, μπερδευτήκανε οι γραμμές. Άσε που έχεις ίδια φωνή με την Παναγιώτα» «Έχω γυναικεία φωνή, όπως η Παναγιώτα;» «Όχι, η Παναγιώτα έχει αντρική φωνή, όπως τη δική σου. Αυτά παθαίνει μια γυναίκα όταν καπνίζει τρία πακέτα την ημέρα» «Δεν καπνίζω τρία πακέτα την ημέρα, κύριε Χατζημάρκο» «Μπορεί να μην καπνίζεις εσύ, αλλά καπνίζει η Παναγιώτα. Την ξέρεις την Παναγιώτα;» «Δεν την ξέρω» «Όταν τη γνωρίσεις θα καταλάβεις γιατί σας μπέρδεψα».
 
ΑΥΤΟΣ, ατυχώς, ήτανε ο πρόλογος της τηλεφωνικής μας επικοινωνίας με τον κύριο Χατζημάρκο. «Από τη Σύρο σας τηλεφωνώ, εσείς πού είσαστε τώρα;» «Στη Ρόδο, φυσικά, πού νομίζεις ότι θα έπρεπε να είμαι;» «Έχετε δίκιο, αλλά ξέρετε κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν είσαστε στη Σύρο, που είναι και η έδρα της Περιφέρειας» «Σε ποιον κάνει εντύπωση που δεν είμαι στη Σύρο, αλλά είμαι στη Ρόδο;» «Στη θεία Φιλίτσα» «Ποια είναι η θεία Φιλίτσα;» «Θεία μου. Αφού σας εξήγησα, η θεία Φιλίτσα» «Και γιατί κάνει εντύπωση στη θεία σου τη Φιλίτσα ότι δεν είμαι στη Σύρο, αλλά είμαι στη Ρόδο;» «Τι να σας πω; Να σας δώσω το τηλέφωνό της να τη ρωτήσετε;» «Εγώ; Τη θεία σου τη Φιλίτσα;» «Ναι, γιατί σας κάνει εντύπωση;» «Ενώ δεν έπρεπε να μου κάνει εντύπωση» «Όχι, βέβαια» «Έχεις επισκεφτεί τελευταία γιατρό;» «Απ’ ό,τι θυμάμαι, όχι» «Κάνε μου τη χάρη και κάνε του μια επίσκεψη. Άκου με που σου λέω, Α, μην το ξεχάσω. Πάρε μαζί και τη θεία σου τη Φιλίτσα, γιατί μάλλον αυτό που θα σας βρει ο γιατρός θα πρέπει να είναι κληρονομικό».
 
ΑΝ και δεν κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε, εγώ επέμεινα. «Για να πω την αλήθεια, κύριε Χατζημάρκο, την ίδια απορία με τη θεία Φιλίτσα έχω εγώ και καμιά χιλιάδα άλλοι»  «Ποια απορία;» «Σας εξήγησα. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί είσαστε στη Ρόδο τριάντα εννέα ημέρες το μήνα και όχι στη Σύρο, που είναι η έδρα της περιφέρειας» «Αυτή είναι η απορία της θείας σου Φιλίτσας, η δική σου και άλλων χιλίων;» «Αυτή» «Ξέρεις πόσες χιλιάδες έχει η Ρόδος;» «Κάπου εκατό» «Σκέπτεσαι, αν ήμουνα είκοσι εννέα ημέρες το μήνα στη Σύρο, τι δικαιολογία θα έπρεπε να βρω για να πω σε εκατό χιλιάδες, που θα είχανε την ίδια απορία που έχουνε τώρα οι χίλιοι δικοί σας;» «Για να πω την αλήθεια, αυτό δεν το είχα σκεφτεί» «Πού να το σκεφτείς; Αφού δεν είσαι περιφερειάρχης» «Ούτε η θεία Φιλίτσα είναι» «Ωραία. Νομίζω ότι λύθηκε η απορία σας» «Ναι, αλλά αν η θεία Φιλίτσα μου πει ότι έδρα της Περιφέρειας είναι η Σύρος και όχι η Ρόδος, τι δικαιολογία θα της βρω;» «Αυτό όντως είναι ένα πρόβλημα» «Ποιο πρόβλημα, εννοείτε; Που εξακολουθεί να απορεί η θεία Φιλίτσα;» «Όχι, παιδί μου. Που εξακολουθεί να είναι έδρα της Περιφέρειας η Σύρος».
 
ΚΑΠΟΥ εκεί άρχισε να κάνει διακοπές η τηλεφωνική επικοινωνία και ο κύριος Χατζημάρκος δικαίως εκνευρίστηκε. «Τα είπαμε πιστεύω. Τελειώσαμε» «Δεν μου απαντήσατε, όμως;» «Βρε παιδί μου, την απορία της θείας σου της Φιλίτσας και τη δική σου, την έχουν άλλοι στη Σύρο και στα άλλα νησιά;» «Ποιοι άλλοι εννοείτε;» «Δήμαρχοι… πρόεδροι… σύμβουλοι… πολιτικά πρόσωπα τέλος πάντων και κοινωνικοί φορείς του τόπου σου» «Δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου» «Καλά, δεν ενοχλούνται αυτοί και ενοχλείται η θεία σου η Φιλίτσα;»  «Αυτό, για να πω την αλήθεια, δεν το είχα σκεφτεί» «Πού να το σκεφτείς, αφού δεν είσαι Περιφερειάρχης» «Ούτε η θεία Φιλίτσα είναι» «Άντε πάλι με τη θεία Φιλίτσα. Λοιπόν, άντε γεια σου, γιατί χτυπάει και το άλλο τηλέφωνο. Εμπρός… εμπρός… Καλά πώς μιλάς και σ’ αυτό το τηλέφωνο, αφού μιλάμε αυτή τη στιγμή και στο άλλο; Από ποια εφημερίδα είπες ότι είσαι; Δεν είσαι από εφημερίδα; Ποια είσαι; Η Παναγιώτα;»
 
Ο Ρίμος