Πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης….

Πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης…. Σύρος - Ερμούπολη - Το ευθυμογράφημα του logotypos.gr
Το ευθυμογράφημα του logotypos.gr
 
ΜΕΡΙΚΟΙ βρίσκονται ακόμα στον κόσμο τους. Δεν έχουμε πάρει χαμπάρι πως τα πράγματα αλλάξανε. Πως ακόμα κι αν κάνεις το σκατό σου παξιμάδι θα πρέπει να το πληρώσεις για να το φας. Και το χειρότερο, να κόψεις και απόδειξη ότι πλήρωσες! «Πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης και σε πιάνει μια μελαγχολία κλείσε κοριτσάκι τα βιβλία… », όπως τραγουδούσαν ο Πασχάλης και οι Olympians τη δεκαετία το 1960. Διότι από τότε ο προφήτης (στιχουργός) Λευτέρης Παπαδόπουλος είχε προφητεύσει ότι οσονούπω «έρχεται ο Αλέξης» και η εφορία (το κοριτσάκι των στίχων) θα έκανε «ντου» στα φορολογικά σου βιβλία και αλίμονο αν δεν είχες προλάβει να τα «κλείσεις».
 
ΑΛΛΑ τότε πού να το καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος (Λευτέρης Παπαδόπουλος) έβλεπε πενήντα χρόνια μπροστά. Τώρα (κατόπιν εορτής) ακούμε το τραγουδάκι και κουνάμε την κεφάλα μας «Για κοίτα, ρε. Μπράβο διορατικότητα το παιδί!» Εκείνος έβλεπε. Οι στραβοί αποδείχτηκε πως είμαστε εμείς.
 
ΩΡΑΙΑ. Βγήκε σωστή η προφητεία πως πίσω από τις γνωστές πλέον λέξεις «Ο ΕΝΦΙΑ είναι παράνομος, μην τον πληρώνετε» «Δεν πρόκειται να αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά» «Το μνημόνιο είναι η ταφόπλακα της Ελλάδας», ερχότανε ο Αλέξης και μαζί με τον Αλέξη ερχότανε και η μελαγχολία. Πέραν τούτου, τι κάνουμε, εκτός της ξάπλας στον καναπέ και «Κατίνα, πιάσε εκείνα τα στραγάλια που είχαμε πάρει την Πρωτοχρονιά και δεν τα φάγαμε, να τα τρώμε βλέποντας τηλεόραση». Τρώμε τα στραγάλια, που είναι και μπαγιάτικα αν και τα είχαμε κλείσει σε ταπεράκι. Μετά; Πιάνουμε τη γνωστή φιλολογική συζήτηση «Ρε, πώς φτάσαμε μέχρι εδώ; Άλλοι τα τρώγανε και εμείς πληρώνουμε τώρα τη νύφη, κακοχρονονάχουνε». Σιγά την είδηση! Τρομάξανε οι φαγοπότες που τα σχολιάζουμε και τους καταριόμαστε στον καναπέ, τρώγοντας τα μπαγιάτικα στραγάλια από το ταπεράκι, και τρέχουνε να γυρίσουνε πίσω τα κλεμμένα. Σιγά τα μούσμουλα!
 
ΕΙΠΑΜΕ, κάποιοι βρίσκονται στον κόσμο τους. Κανένας δεν τους έχει πει πως αυτά που ξέρανε να τα ξεχάσουνε και να προσαρμοστούνε στην πραγματικότητα. «Τι λες; Θα φορέσει το παιδί μου, δυο χρονών, ρούχα που έχει φορέσει άλλο παιδί;» «Γιατί; Τι έχουνε τα ρούχα; Το παιδί μου τα είχε φορέσει ελάχιστα, κυρία Ουρανία. Σαν καινούρια είναι. Ακόμα και η ετικέτα της αγοράς πάνω τους κρέμεται» «Σώπα, καλέ. Να το μάθει η γειτονιά να γίνουμε ρεζίλι!»
 
ΤΙ λες, κυρά μου; Είσαι καλά; Πού ζεις; Βάλε και λίγο ραδιόφωνο να ακούσεις «Πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης και σε πιάνει μια μελαγχολία κλείσε κοριτσάκι τα βιβλία… ». Μπες στο πνεύμα της εποχής και κοίτα την πραγματικότητα, που μυρίζει το χνώτο σου από την πείνα και κρατάς τη μύτη σου σηκωμένη, με τη μύξα να τρέχει και να μην υπάρχει ούτε χαρτομάντιλο να τη σκουπίσεις. Άντε μπράβο!
 
ΔΙΟΤΙ από τα «αποφόρια», όπως αποκαλείς τα ελαφρώς μεταχειρισμένα ρούχα, που πρώτα τα δίναμε στους γύφτους ή τα πετούσαμε στον κάδο απορριμμάτων, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Κι αυτό ένα είδος κλοπής είναι, τι νομίζεις; Δε σου λέω να φτάσουμε (που θα φτάσουμε, όπως μας πάνε) στη δεκαετία του 1950, που τα ρούχα του πιο μεγάλου κάνανε παρέλαση ετών στα σώματα των μικρότερων παιδιών μέχρι να μη φοριούνται πια από το βάλε βγάλε, αλλά όχι και έτσι! Καινούρια ρούχα είναι. Της «κούτας», αλλά επειδή φορεθήκανε δέκα φορές (και πολλές είναι) από ένα άλλο παιδί, το θεωρείς «αποφόρι» και δεν το καταδέχεσαι; Και δεν είσαι εσύ η μοναδική, κυρία Ουρανία, που σκέπτεσαι έτσι, αλλά ευτυχώς που οι σαν και σένα δεν αποτελούν την πλειοψηφία. Διότι η πλειοψηφία έχει καταλάβει πως τα πράγματα αλλάξανε και το «αποφόρι» είναι μια λύση που εσύ, κυρία Ουρανία, δεν μπορείς να την καταλάβεις, άσχετο αν δεν έχεις μισό ευρώ να αγοράσεις χαρτομάντιλα για να σκουπίζεις τη μύτη σου από τις μύξες. Σου αρκεί να την κρατάς ψηλά.
 
ΕΙΔΑΤΕ πώς έρχονται τούμπα όλα; Και να μου το θυμηθείτε όλοι εσείς που είσαστε νεαροί τότε που ο Πασχάλης και οι Olympians τραγουδούσατε «Πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης» και αναπολείτε τω καιρώ εκείνω. Θα τον ξαναφέρει ο Αλέξης τον καιρό εκείνο και, να μου το θυμηθείτε και αυτό, θα αναπολείτε τότε τη σημερινή εποχή, γιατί αν ξαναγυρίσει η εποχή εκείνη ούτε «αποφόρι» δεν θα βρίσκει πια η κάθε κυρία Ουρανία για να φορέσουνε τα παιδιά της. Ούτε αποφόρι!
 
Ο Ρίμος