Παρωδία το «Απρίλη μου ξανθέ…»

Παρωδία το «Απρίλη μου ξανθέ…» - Σχολιάζει ο Γιάννης Ρουσσουνέλος

Σχολιάζει ο Γιάννης Ρουσσουνέλος

 
ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ να πάρει έστω μια ανάσα οικονομικά η αγορά τώρα τις μέρες του Πάσχα, αφού η κάθε μικρομεσαία επιχείρηση έχει βιώσει μια παρατεταμένη «Μεγάλη Παρασκευή» τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο.
 
ΚΑΙ ο Απρίλης, όμως, είναι το κάτι άλλο για τον μικρομεσαίο. Του πέφτουνε μαζεμένες υποχρεώσεις στις οποίες αδυνατεί να ανταποκριθεί. Και αν έχει φτάσει μπουσουλώντας μέχρι εδώ, εκπληρώνοντας έστω τις βασικές του υποχρεώσεις, ο μήνας αυτός του φαίνεται ασήκωτος. Ενοίκιο, ΔΕΗ, ΟΤΕ, Ύδρευση, Δημοτικά Τέλη, ΦΠΑ και όλες οι λοιπές επιβαρύνσεις που τρέχουν και δεν τις προλαβαίνει, προστίθενται στο όχι ευκαταφρόνητο ποσό που πρέπει να καταβάλει σε μισθούς εργαζομένων και δώρο Πάσχα εργαζομένων του.
 
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ως γνωστόν, δεν δίνει δώρο στους εργαζομένους του. Έτσι γουστάρει, προβάλλοντας ως δικαιολογία το γεγονός ότι η χώρα πλήττεται από κρίση και τα οικονομικά της δεν επιτρέπουν τέτοιες πουτέλειες, σε αντίθεση με την οικονομικά εύρωστη μικρομεσαία επιχείρηση, η οποία ανθεί και δεν ξέρει πού να βάλει τις εισπράξεις της ημέρας, με την ταμιακή της να ξεχειλίζει από πενηντάευρα, απόρροια της αδιάκοπης κίνησης πελατών καθ’ όλο το ωράριο λειτουργίας του καταστήματός της.
 
ΚΑΙ, για να μην ξεχνιόμαστε, η μικρομεσαία επιχείρηση θα πρέπει τον επόμενο μήνα να καταβάλει επιπλέον δώρο Πάσχα εργαζομένων στο ΙΚΑ, παρά το γεγονός ότι το ΙΚΑ δεν δίνει δώρο στους συνταξιούχους του.
ΟΛΑ αυτά όμως είναι νομοθετημένα από τους 300 της Βουλής. Καμία σχέση φυσικά με τους 300 του Λεωνίδα, που έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, για να σώσουν την Ελλάδα και να κληροδοτήσουν τα όποια οφέλη της θυσίας τους στους 300 της Βουλής.
 
ΕΙΝΑΙ απολύτως νόμιμο να βλέπουν οι νομοθέτες την αλματώδη άνοδο πώλησης λουκέτων, αλλά να επιβάλλουν και άλλους φόρους «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», δηλαδή τοις ρήμασι των «θεσμών» (μην τους αποκαλέσουμε διαφορετικά και παρεξηγηθούνε και τι θα γίνουμε μετά), αδιαφορώντας αν με αυτή τη στρατηγική της συνεχούς αιματολογικής οικονομικής αφαίμαξης, το μόνο που δεν επιτυγχάνεται είναι η προσδοκώμενη ανάπτυξη.
 
ΣΥΜΦΩΝΑ με τα νεότερα στοιχεία, τα οποία βλέπουν το φως της δημοσιότητας, το α' εξάμηνο του 2017 αναμένεται να διακόψουν τη λειτουργία τους 18.700 επιχειρήσεις. Τα περισσότερα  «λουκέτα» προβλέπεται να συγκεντρωθούν σε επιχειρήσεις της Αττικής και στον κλάδο της μεταποίησης, ενώ τα πιθανά λουκέτα επιχειρήσεων, οι οποίες βρίσκονται σε σημείο ασφυξίας πανελληνίως, μεταφράζονται σε απώλεια 34.000 θέσεων συνολικής απασχόλησης (εργοδότες, αυτοαπασχολούμενοι, μισθωτοί).
 
ΕΠΙΣΗΣ, γίνεται γνωστό πως οι επτά στις δέκα επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν  επιδείνωση της ρευστότητας και έλλειψη κεφαλαίων από την αγορά, γεγονός το οποίο επιδεινώνει γενικότερα την κατάσταση στις επιχειρήσεις, ενώ διαφαίνεται αύξηση των οφειλετών τους κατά 10% όχι μόνο προς το Δημόσιο, αλλά και προς τρίτους, δηλαδή τους προμηθευτές τους.
 
ΠΟΙΕΣ μπορεί λοιπόν να είναι οι προσδοκίες και των πλέον αισιόδοξων σε ό,τι αφορά την πορεία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για το α' εξάμηνο του 2017, όταν τα πάντα φαντάζουν αρνητικά, με το 58,8% να βλέπει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης, ενώ μόλις το 11% να  περιμένει έστω και μια μικρή βελτίωση;
 
ΚΑΙ όμως. Παρά τη συνεχιζόμενη ύφεση και τη διαχείμαση των μικρών επιχειρήσεων, με τη συντριπτική τους πλειοψηφία να εγκαταλείπει τον αγώνα και να αναζητά τρόπους διεξόδου, με πρώτη επιλογή το λουκέτο, οι «τιμονιέρηδες» δεν αλλάζουν ρότα, εξακολουθώντας την προσφιλή ταχτική της επιβολής νέων φόρων και περικοπής συντάξεων.
 
ΑΝΤΙ να σπάσουν το κεφάλι τους οι κρατούντες αναζητώντας τρόπους ανάπτυξης και μέσω της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αντίθετα εξακολουθούν να εφαρμόζουν μεθόδους εκ προοιμίου αποτυχημένες, χωρίς να καταλαβαίνουν πως εκείνο το λαϊκό τραγούδι «Απρίλη μου/ Απρίλη μου ξανθέ/ και Μάη μυρωδάτε…» ακούγεται πλέον για τον μικρομεσαίο επιχειρηματία σαν παρωδία παρά σαν καλωσόρισμα αυτών των δύο μηνών της Άνοιξης.