Στον αγύριστο

Στον αγύριστο - Σύρος - Ερμούπολη - Το ευθυμογράφημα του logotypos.gr -  «Στου διαόλου τη μάνα ο χρόνος που πέρασε»
«Στου διαόλου τη μάνα ο χρόνος που πέρασε»
 
ΚΑΘΕ χρόνο τέτοιες μέρες ακούω από το στόμα σου, κύριε Βασίλη, το ίδιο τροπάρι. «Στου διαόλου τη μάνα ο χρόνος που πέρασε. Στον αγύριστο». Μαγνητοταινία. Με μαθηματική ακρίβεια. Και ημερολόγιο να μην έχω, υπολογίζω πως πρέπει να είμαστε στο πρώτο δεκαήμερο του νέου χρόνου. Δεν έχει σημασία «ποιοι χρόνου». Του περσινού, του προπέρσινου, του φετινού… Όλοι οι γύφτοι μια γενιά. Το ίδιο και οι χρόνοι, οι προηγούμενοι, οι τωρινοί και οι επόμενοι. Κάτι σαν κυβέρνηση, δηλαδή, ο κάθε χρόνος που φεύγει «Στου διαόλου τη μάνα. Να περάσει ο επόμενος, μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα».
 
ΑΝΤΕ και τον διαολοστείλαμε. Άντε και ευχηθήκαμε σ’ αυτόν που έρχεται, είτε χρόνος είναι είτε πρωθυπουργός, τι περιμένουμε να γίνει; Οι τρεις μάγοι με τα δώρα την έχουνε κάνει με ελαφρά πηδηματάκια πάνω από δυο χιλιάδες χρόνια. Άστρο καινούριο δεν περιμένουμε να δούμε για να οδηγηθούμε σε μια νέα φάτνη. Φάτνη δεν υπάρχει πλέον λόγω ΕΝΦΙΑ και φόρου αλληλεγγύης. Είχε ξεχάσει να την περάσει και ο κτηνοτρόφος με τα πρόβατα στο Ε9, βγάλανε τη στάνη και τη φάτνη σε πλειστηριασμό, με το ένα… με το δύο… με το τρία. Άσε που ξυπνήσανε και τα νιάνιαρα και δεν φοβούνται τις μανάδες τους όταν τα απειλούνε πως θα τα δώσουνε στον Ηρώδη. «Άσε, μάνα, Δεν περνάει το παραμύθι. Μπες στο internet να μάθεις κάτι παραπάνω, που έχει κολλήσει στη δεκαετία του ‘50». Σηκωθήκανε τα πόδια και χτυπάνε το κεφάλι, κύριε Βασίλη!
 
ΑΛΛΑ κι εσύ; Κοντά στα ογδόντα; Δε βαρέθηκες να καλωσορίζεις τον νεογέννητο χρόνο και να διαολοστέλνεις τον παλιό; Δεν έχεις καταλάβει τόσα χρόνια ότι πρόκειται για ανακύκλωση; Φεύγει (υποτίθεται ο παλιός), αλλά μέσα στη λαχτάρα σου να τον στείλεις στον αγύριστο δε βλέπεις ότι σε κλάσμα δευτερολέπτου ο γέρο χρόνος γίνεται νεογέννητο και σου χτυπάει μπουσουλώντας την πόρτα. Εκεί την πατάς την μπανανόφλουδα και μέχρι να καταλάβεις πώς ήρθες σωρό κουβάρι, έχει μπει το βρέφος, σου αμολάει ένα χαμόγελο για να σου θολώσει τα νερά, κι εσύ λες «Ρε, λες; Ρε, μπας και τούτο το νιάνιαρο είναι καλύτερο από τον κωλόγερο που ξεκουμπίστηκε;» Αμ, δε. Ο κωλόγερος ανακυκλώθηκε και ας λέμε εμείς εδώ στη Σύρο πως είμαστε πρωταθλητές στην ανακύκλωση. Πρωταθλητής είναι το βρέφος, πουν μας δουλεύει ψιλό γαζί, γιατί μέχρι να το δεις να φεύγει κουτρουβαλώντας, σου ξανάρχεται μουσουλώντας. «Γέρε χρόνε φύγε τώρα/ πάει η δική σου η σειρά/ ήρθε ο νέος με τα δώρα/ με τραγούδια με χαρά». Που θα πει σε απλή μετάφραση «Παραμύθι… μύθι… μύθι… το κουκί και το ρεβύθι».
 
ΔΙΟΤΙ, για ποια δώρα μιλάει το άσμα; Για ποια χαρά και για ποια τραγούδια; Το δώρο έχει κοπεί (μη σε ξεγελάνε, κύριε Βασίλη, κάποιες εξαιρέσεις της πλάκας, που από τη μια στο δίνουνε και από την άλλη στο παίρνουνε), όπως σου πήρανε και το χαμόγελο μέσω φορολογικών επιβαρύνσεων. «Πώς χαμογελάτε, κύριε; Πού βρίσκεται αποθέματα χαμόγελου; Διότι για να χαμογελάτε, πάει να πει πως όλα σας πάνε καλά οικονομικά. Για περάστε να τα πούμε ένα χεράκι, διότι σίγουρα κάτι μας κρύβετε και καιρός είναι να μας τα ακουμπήσετε αυτά που έχετε κρύψει κάτω από το στρώμα για μια ώρα ανάγκης. Διότι τώρα είναι η ώρα ανάγκης. Πώς θα πληρωθούνε τα χρέη του κράτους που κληρονομήσαμε από τους προηγούμενους, για να τα κληροδοτήσουμε και εμείς στους επόμενους; Για ορίστε, για περάστε…».
 
ΜΗ νομίζεις, δηλαδή, πως επειδή σε λένε Βασίλη θα κάνεις την εξαίρεση. Ο κανόνας είσαι, μέσα στους πολλούς, που πιστεύουνε ότι ο Άγιος Βασίλειος, επίσκοπος Καισαρείας,  που πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 379, πήρε τα όρη και τα βουνά και έφτασε μέχρι τη Λαπωνία, είδε τους τάρανδους και τα χιόνια και είπε «Από εδώ θα ξεκινάω κάθε Πρωτοχρονιά, να κατεβαίνω από τις καμινάδες και να μοιράζω δώρα στα παιδάκια» Έβαλε και κόκκινα ρούχα, παραλλαγή της Κοκκινοσκουφίτσας και αμολιέται κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς, ανεξάρτητα αν εμείς τον περιμένουμε από τα μέσα Νοεμβρίου, γιατί βιαζόμαστε να φορτώσουμε άλλον ένα χρόνο ακόμα στην πλάτη μας, οι ηλίθιοι.
 
ΕΤΣΙ έχουνε τα πράγματα, κύριε Βασίλη, σε ό,τι έχει σχέση με τον συνονόματό σου, αυτόν με τους τάρανδους, το έλκηθρο και το γελαστό πρόσωπο, που –κατά περίεργο τρόπο- έχει σχεδόν ταυτιστεί με εκείνον τον γέρο που φεύγει από την πίσω πόρτα, μεταλλάσσεται και ξαναμπαίνει μωρό από την μπροστινή.
 
ΜΑΛΛΟΝ κάπου έχουμε μπερδευτεί όλοι, κύριε Βασίλη και δεν καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται. Διότι ενώ ο πρωθυπουργός είπε ότι φέτος ο Άι Βασίλης θα φέρει δώρο στους συνταξιούχους, εσύ δεν πήρες, γιατί είσαι μεγαλοσυνταξιούχος με 900 ευρώ το μήνα σύνταξη. Δικαίως του λόγου ξαναείπες φέτος «στον αγύριστο», βλέποντας τον γέρο χρόνο να φεύγει, παίρνοντας μαζί του τη σύνταξή σου, που επειδή στη δώσανε πιο γρήγορα, μέχρι τις δέκα του Γενάρη δεν θα έχει μείνει μία, για να κάνεις ένα δωράκι στον μυξιάρικο νέο χρόνο που τρίβεται τόση ώρα στα πόδια σου.
 
Ο Ρίμος