«Αν δεν στηρίξουμε τις ρίζες μας, θα χαθούμε σαν κοινωνία»

«Αν δεν στηρίξουμε τις ρίζες μας, θα χαθούμε σαν κοινωνία» - Σύρος - Μαρία Φωστέρη, επιμελήτρια Στέγης Ανηλίκων και Εφήβων Σύρου

Μαρία Φωστέρη, επιμελήτρια Στέγης Ανηλίκων και Εφήβων Σύρου

 
Εδώ και περίπου δύο δεκαετίες και συγκεκριμένα από το 1996, η Στέγη Ανηλίκων & Εφήβων Σύρου αποτελεί ίσως τον πιο δημοφιλή κοινωνικό φορέα της Σύρου, έχοντας καταξιωθεί στη συνείδηση του συριανού κόσμου ως μια Δομή που προσφέρει ανυπολόγιστο κοινωνικό έργο, ειδικότερα στις ταλαιπωρημένες αυτές οικογένειες και τα παιδιά τους, που η τύχη αλλά και οι αρνητικές συγκυρίες δεν τα άφησαν να μεγαλώσουν όπως η συντριπτική πλειοψηφία των άλλων παιδιών.
 
του Θεοδόση Δανάμπαση
 
Βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών
 
 
Οι πρωτεργάτες αυτής της κίνησης, ο αξιότιμος εισαγγελέας Ρούσσος Παπαδάκης, οι αείμνηστοι Νίκος Φωστέρης και Βιργινία Κατσιμαντή καθώς και η επιμελήτρια Μαρία Φωστέρη, δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ποτέ – όπως ομολογεί η τελευταία – ότι η πρωτοβουλία τους αυτή θα βραβεύονταν από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο «Τάξη των ηθικών και πολιτικών επιστημών».
 
Συγκεκριμένα, πρόκειται για το βραβείο της Αικατερίνης Π. Οικονόμου, σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του Γεωργίου Π. Οικονόμου, με χρηματικό έπαθλο 3000 ευρώ, απονεμόμενο σε γυναίκα ή γυναικεία οργάνωση – σωματείο για εξαίρετη πράξη ή δράση κοινωνικής ευποιίας και φιλανθρωπίας.
 
Φέτος, λοιπόν, το συγκεκριμένο βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών δόθηκε στην  Στέγη Ανηλίκων & Εφήβων Σύρου για το σημαντικό έργο της στην κοινωνική, ψυχολογική, και σχολική στήριξη παιδιών μονογονεϊκών οικογενειών, ορφανών, οικογενειακά παραμελημένων και μεταναστών.
 
«Στριμωγμένοι σαν τα κατσικάκια»
 
Η φετινή χρονιά έχει βρει την Στέγη να φιλοξενεί 30-35 παιδιά που μπαινοβγαίνουν, όπως χαρακτηριστικά λέει στον «Λ» η κα Φωστέρη, με την πλειοψηφία αυτών να αποτελούν κυρίως ανήλικα παιδιά.
 
Ερωτώμενη για το αν έχουν επιλυθεί κάποια από τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζει η Δομή, αμέσως η απάντηση είναι αρνητική, τονίζοντας με μπόλικη διάθεση χιούμορ: «Ποια προβλήματα έχουν επιλυθεί; Τίποτα δεν έχει επιλυθεί. Βρισκόμαστε σε έναν χώρο μικρό. Στριμωγμένοι είμαστε σαν τα κατσικάκια. Επειδή εγώ είμαι από χωριό, θυμάμαι πως όταν γεννιόντουσαν τα μικρά κατσικάκια, τα έβαζαν μέσα σε κάτι τρυπούλες, στριμωγμένα όλα μαζί, μέχρι που να περπατήσουνε.
Έτσι είμαστε κι εμείς, σαν τα κατσικάκια, το ένα πάνω στο άλλο».
 
Η κρίση μεγιστοποίησε τα προβλήματα
 
Εκτός του κτηριακού προβλήματος που είναι και το μείζον πρόβλημα της Στέγης, το έτερο αποτελεί η οικονομική κρίση που έχει αφήσει έντονα το αποτύπωμά της και στις δωρεές που κάνουν οι διάφοροι συμπολίτες μας.
«Είναι αλήθεια ότι παλαιότερα, με τις δωρεές των 20, 50 ή και 100 ευρώ που μας έδιναν εβδομαδιαίως κάποιοι συμπολίτες μας, μπορούσαμε και ξεπερνούσαμε τον μεγάλο σκόπελο των οικονομικών, κάνοντας μια χρηστή διοίκηση και ιεραρχώντας τις ανάγκες μας. Τώρα, πλέον, αυτό τείνει να εξαφανιστεί καθώς εν μέσω της παρατεταμένης κρίσης ο κόσμος σκέφτεται ακόμη και τα 10 ευρώ να δωρίσει.
 
Αξίζει να σκεφτεί κανείς ότι, κάνοντας μια πολύ οικονομική πολιτική, οι πάγιες μηνιαίες λειτουργικές ανάγκες της Στέγης Ανηλίκων φτάνουν τα 2500-3000 ευρώ, χωρίς να υπολογίζουμε το φαγητό των 30-35 παιδιών που τρώνε εδώ ή παίρνουν μαζί τους στο σπίτι.
 
Και δεν αρκεί μόνο αυτό διότι προσφέρουμε κάποια γεύματα στα παιδιά, ιδίως αυτά που παίρνουν μαζί τους (τα βραδινά), τα οποία τα δίνουν σε άλλα μέλη της οικογένειά τους που πεινάνε και αυτά, εβρισκόμενα σε δεινή οικονομική κατάσταση».
 
Όλα τα παιδιά παίρνουν και από ένα δώρο
 
 
Ο_ερχομός των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, που δημιουργεί ένα περιβάλλον ευφορίας και χαράς στα παιδιά λόγω του εορταστικού κλίματος και των δώρων που λαμβάνουν, θα νόμιζε κανείς ότι θα έβρισκε τα παιδιά της Στέγης Ανηλίκων τουλάχιστον μαγκωμένα και παραπονεμένα, αφού προέρχονται κυρίως από οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν αυτές τους τις ανάγκες.
 
Κι όμως. Όπως τονίζει η κα Φωστέρη, «Στη Στέγη κάνουμε ότι κάνει κάθε μια οικογένεια. Μαζευόμαστε όλοι μαζί, παίζουμε παιχνίδια, μαγειρεύουμε και τρώμε ότι είθισται να τρώνε και οι άλλοι στις εορτές. Λίγο πολύ, μάλιστα, όλα τα παιδιά θα πάρουν και από ένα δώρο που τους το εξασφαλίζει η Στέγη μέσω των δωρεών. Μα ένα ρούχο είναι, μα ένα ζευγάρι παπούτσια είναι, μα ένα παιχνίδι είναι, πάντα δεν αφήνουμε κανένα παιδί να φύγει αυτές τις άγιες ημέρες χωρίς να πάρει ένα δώρο. Ανάλογα με το τι έχουμε, δίνουμε».
 
Η συριανή κοινωνία είναι δίκαιη
 
Κλείνοντας, η κα Φωστέρη τονίζει ότι η συριανή κοινωνία είναι δίκαιη και έχει αναγνωρίσει το έργο της Στέγης: «Να σας πω κάτι, πιστεύω ότι είναι δίκαιη η συριανή κοινωνία γιατί βλέπει πως από «αγριμάκια» που παίρνουμε αυτά τα παιδιά, μετά γίνονται ήσυχα, καλύτερα κι από κάθε παιδί που μπορεί να προέρχεται από μια καλή οικογένεια, κατάλαβες; Βλέπουνε την εξέλιξη και νομίζω το εκτιμούν! Άλλωστε, αν δεν στηρίξουμε τις ρίζες μας, θα χαθούμε σαν κοινωνία!», καταλήγει η κα Φωστέρη, ευχόμενη σε όλους ένα ευτυχισμένο νέο έτος.