«Το χωριό είναι παραμελημένο και αφημένο στην τύχη του»

«Το χωριό είναι παραμελημένο και αφημένο στην τύχη του» - Σύρος - Ελευθερία Δημάκη, πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Πισκοπιού

Ελευθερία Δημάκη, πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Πισκοπιού

 

Ένας από τους πιο δραστήριους και περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένους συλλόγους του νησιού, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πισκοπιού, ιεραρχεί μέσω της προέδρου του Ελευθερίας Δημάκη τα πιο σημαντικά προβλήματα των κατοίκων και προβάλει τα λιγοστά πράγματα που έχουν γίνει εδώ και χρόνια στο χωριό, που κάποτε αποτελούσε ένα από τα επιφανή καλοκαιρινά θέρετρα των Συριανών.

Συνέντευξη στον  Θεοδόση Δανάμπαση

Ας αρχίσουμε τη συζήτηση από την ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου όπου έκτοτε λειτουργεί ως ένας άτυπος φορέας διαχείρισης των θεμάτων του χωριού…

Από το 2014 που ξεκίνησε να λειτουργεί ο σύλλογος, ένας από τους λόγους ίδρυσής του ήταν να βγουν προς τα έξω τα θέματα του χωριού, γιατί μέχρι τότε τα προβλήματα έμεναν μέσα στο χωριό και δεν τα μάθανε ποτέ κανείς. Δεν γινόταν τίποτα. Από το 2014 λοιπόν που ξεκινήσαμε, κάναμε μια κίνηση προς τους κατοίκους να μας πουν τι θέματα αντιμετωπίζει ο καθένας στη γειτονιά του. Μαζέψαμε τα στοιχεία αυτά, κάναμε μια ιεράρχηση των αναγκών μας και τα στείλαμε στις υπηρεσίες τις κατάλληλες.

Από το 2014 μέχρι σήμερα, παρά τα έγγραφα που έχουμε στείλει επανειλημμένα, παρά τις επισκέψεις που έχουν γίνει από τους αντιδημάρχους και τον δήμαρχο τον ίδιο, δεν έχει δοθεί στο Πισκοπιό τίποτα, πέρα από κάποιες πεζούλες που είχαν πέσει λόγω του καιρού και διορθώθηκαν και τη δενδροφύτευση  για κάποια ξεραμένα δέντρα που ζητήσαμε αντικατάσταση.

Σε μαύρα χάλια το οδικό δίκτυο του χωριού

Ποια είναι η ιεράρχηση των προβλημάτων που έχετε κάνει μέχρι τώρα;

To μέγιστο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το χωριό είναι η κακή κατάσταση των δρόμων καθώς είναι «σπασμένοι» σε πολλά σημεία: και στον κεντρικό δρόμο του χωριού, και σε αυτόν που ανεβαίνει προς τον Προφήτη Ηλία αλλά και σε αυτόν που πηγαίνει προς τα Μάλλια.

Ειδικότερα, έχουμε ζητήσει στα Μάλια να μπούνε προστατευτικές μπάρες γιατί είναι επικίνδυνο κομμάτι καθώς ο δρόμος σε κάποια σημεία είναι άσφαλτος, σε κάποια είναι μπετένιος και στο μεταξύ τους υπάρχουν σπασμένα σημεία και ξεκολλημένα κολωνάκια. Επίσης, ζητήσαμε κι έναν καθρέφτη στην Παναγιά την Αχλαδιανή, σε μια πολύ κλειστή στροφή. Το ευτράπελο είναι ότι μπήκε ένας καθρέφτης στον αμέσως παρακάτω δρόμο, στα 50-60 παρακάτω που δεν ήταν τόσο μεγάλη ανάγκη!

Το δεύτερο σημαντικό κομμάτι είναι αυτό του κεντρικού δρόμου από τη διασταύρωση του Κινίου μέχρι τον Προφήτη Ηλία και σε αυτόν που οδηγεί στα σπίτια του Δομένικου και του Πατέρα. Όπως θα δείτε κι εσείς, ο δρόμος έχει βαθουλώματα σε πολλά σημεία, σε κάποια άλλα είναι υπερυψωμένος, παντού έχει πολλά σπασμένα σημεία και όλα αυτά καθιστούν δύσκολη την πρόσβασή μας στο κεντρικότερο σημείο του χωριού (πλατεία Προφήτη Ηλία) αλλά και στα σημεία όπου χρειάζεται να επέμβει η Πυροσβεστική με τα βαριά οχήματά της.

Ένα άλλο κομμάτι δρόμου που είχε πει τότε ο κ. Μαραγκός ότι πρέπει να φτιαχτεί είναι ένας μπετένιος δρόμος που οδηγεί στην Παναγία την Επισκοπιανή.

Επίσης, ένας άλλος δρόμος που είχαμε ζητήσει να ανοιχτεί, να καθαριστεί (κι έχουν πάρει τις εγκρίσεις) για να μπορεί το πυροσβεστικό όχημα να περάσει είναι αυτός που οδηγεί από το Κόκκινο Σπίτι στον Προφήτη Ηλία (μονοπάτι). Παρόλα αυτά, δεν έχει γίνει καμία παρέμβαση ποτέ. Το μόνο που έκαναν φέτος ήταν ότι μπάλωσαν κάποιες τρύπες στον δρόμο. Σηκώνεται ο δρόμος, σηκώνεται η άσφαλτος, σηκώνεται το μπετόν. Ε,  κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν και σε αυτό τον τόπο τελικά! Το χωριό είναι παραμελημένο και αφημένο στην τύχη του πραγματικά, σαν να πηγαίνει στον αυτόματο…

Επαναφορά της στάσης για τα παιδιά

Από κει και πέρα, σημαντικό πρόβλημα για όλους μας αποτελεί το γεγονός ότι το λεωφορείο του ΚΤΕΛ αφήνει τα παιδιά μας στη διασταύρωση του Κινίου με όποιους κινδύνους αυτό προκαλεί. Από πέρσι δεν μπαίνει το λεωφορείο μέσα γιατί ο δρόμος χαρακτηρίστηκε από την Περιφέρεια μη βατός. Είναι ένα σημείο πάρα πολύ στενό όντως, αλλά μέχρι πέρσι πέρναγε το λεωφορείο και μάζευε τα παιδιά. Το πάνω κομμάτι του δρόμου ανήκει στην Καθολική Επισκοπή που έχει συμφωνήσει να δώσει ένα κομμάτι που απαιτείται για την διαπλάτυνση του δρόμου, αρκεί να μας πει η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου πόσα μέτρα χρειάζονται σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο. Ο Δήμος λέει ότι είναι εκτός οικισμού αυτό το κομμάτι και δεν μπορεί να επέμβει. Δηλαδή, δεν μπορεί να πάρει κάποια άδεια αφού είναι κοινωφελής σκοπός αυτή η διαπλάτυνση; Δεν είναι για να εξυπηρετηθεί κάποιος συγκεκριμένος, αλλά ένα ολόκληρο χωριό. Είναι θέματα δηλαδή που μας πάνε πίσω αντί να πηγαίνουμε μπροστά!

Πλατεία «φάντασμα»

Η πλατεία μας που έχει τα μαύρα της τα χάλια! Ανήκει στην Μητρόπολη κατά ένα μεγάλο ποσοστό, αλλά έχει παραχωρήσει η Εκκλησία περιμετρικά της πλατείας 3 μέτρα υπό την προϋπόθεση να γίνει πεζόδρομος. Εμείς ζητάμε από τον Δήμο να βελτιώσει τις πεζούλες, να μπορεί να κάτσει ένας άνθρωπος σε 2 παγκάκια, να βάλει 3 φωτιστικά που είναι σκοτάδι το βράδυ και εκεί πίσω (παλιά Λέσχη Πλουσίων) μαζεύεται κάθε καρυδιάς καρύδι. Είναι παρατημένο χρόνια και είναι πλέον κι επικίνδυνο! Και οι πεζούλες είναι πολύ επικίνδυνες γιατί το καλοκαίρι κυκλοφορούν παιδιά εκεί. Τι να πω νοιώθουμε πραγματικά πολύ εγκαταλελειμμένοι . Όταν σου λέει ο κύριος Βακόνδιος ότι η κοινότητα της Άνω Σύρου ιεράρχησε τις ανάγκες έτσι και το Πισκοπιό το έχει πολύ κάτω ιεραρχικά, τότε τι να πεις; Ωστόσο, όλα τα θέματα του Πισκοπιού είναι εγκεκριμένα από το 2014-2015. Από το 2015 έχει εγκρίνει τις ασφαλτοστρώσεις η κοινότητα της Άνω Σύρου, αλλά δεν ενσωματώθηκαν ποτέ ούτε στο  τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το 2016, ούτε για 2017 και δεν ξέρω αν θα μπουν και στο 2018, γιατί σε αυτό το χωριό δεν δίνει σημασία κανείς.

Αναζητείται προσωπικό για τοποθέτηση πινακίδων

Έχουμε δώσει κάποια ονόματα ανθρώπων που έχουν ζήσει στο χωριό και οι οποίοι είναι ευεργέτες αυτού του τόπου, όπως ο Ρεθύμνης, ο Βαρδάκας, ο Πατέρας κ.ά., για να μπουν κάποια ονόματα στους δρόμους του χωριού. Από το 2014, λοιπόν,  ξεκινήσαμε αλληλογραφία με τον Δήμο για να του κοινοποιήσουμε τις δικαιολογημένες μας προτάσεις μας. Μέχρι το 2016 είχαμε πάρει τις άδειες. Το 2017, κάποια στιγμή μιλάω με τον υπεύθυνο των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου και μου λέει ότι «δεν έχουμε συνεργείο να βάλουμε τις πινακίδες». Εντάξει! Τι άλλο να κάνουμε; Τι άλλο να πούμε; Από το 2014, τα ίδια πράγματα λέμε πραγματικά!

Να μιλήσουμε και για τους πυροσβεστικούς κρούνους; Είχαμε ζητήσει να τοποθετηθούν περιμετρικά του χωριού για να νοιώθουμε περισσότερο ασφαλείς, ωστόσο η Πυροσβεστική μας είπε ότι το δίκτυο του χωριού δεν επαρκεί για να σηκώσει κι άλλους κρούνους. Έναν επιπλέον μας είπανε ότι θα βάζανε στον δρόμο του Ζάναρου, αλλά ούτε κι αυτόν τον είδαμε ποτέ!

Αναξιοποίητα τα μοναδικά μονοπάτια της περιοχής

Το μονοπάτι το Νο 8 που ξεκινάει από τον Φύλακα, ανεβαίνει πάνω πηγαίνει από Τρυπητή, πηγαίνει στο Κίνι και πηγαίνει και προς τον Γαλησσά. Εγώ που είμαι και στην ομάδα των πεζοπόρων, αυτό το μονοπάτι το κάνω πάρα πολύ συχνά. Αν αυτό το κομμάτι μέσα στο χωριό μπορούσε να φτιαχτεί και για τουριστικούς λόγους, θα ήταν πραγματικά φανταστικό καθώς είναι φυσικό καλντερίμι! Κι επίσης έχουμε ένα κόσμημα στο χωριό, τα πέτρινα σκαλάκια που ανεβαίνουν από την φάτνη που είχαμε φτιάξει τελευταία. Εντάξει τώρα ζητάω ψίλους στα άχυρα για πλακοστρώσεις και καλντερίμια. Τα βασικά να μπορούσαμε με κάποιο τρόπο να γίνουν. Ένα χωριό που κατά τη τελευταία απογραφή είχε 500 μόνιμα άτομα, από τα οποία 100-110 άτομα είναι μέλη στον σύλλογο . Έχουμε, παράλληλα, και δυο εκκλησίες που είναι κοσμήματα. Είναι η Παναγία η Επισκοπιανή, ένα αρχαίο εκκλησάκι, και ο Προφήτης Ηλίας, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αύξηση του θρησκευτικού τουρισμού. αλλά δεν υπάρχει δρόμος, άρα δεν υπάρχει πρόσβαση.  Στα τουριστικά γραφεία αυτό μας είπαν, κάποια στιγμή να αναδειχθούν αυτά, να μπορούν να φέρουν τον κόσμο. Πώς θα περάσουν όμως όταν ούτε το σχολικό δεν περνάει για να πάρει τα παιδιά μας;